Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
bücking m.
bücking , m. was böckling, bückling, halec infumatum; nnl. bokking; bucking ruburnus. voc. 1482 e 4 a ; pucking, roburnus, ruburnus, rustula, rustupa, aa 2 a , welche seltsame mlat. ausdrücke sämtlich bei Ducange fehlen. Dasyp. 303 d . Henisch 551 bücking harengus infumatus.