Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
brustbein st. n.
st. n., mhd. nhd. brustbein; mnl. borstbeen; afries. burstben; ae. bréostbán. — Graff III, 277 ohne Beleg.
brust-bein (Erfurt Octav 8, 12. Jh.), burst- (Marburg D 2, 12. Jh.): nom. sg. Gl 3,431,8.
Brustbein: pectus [vocatum, quod sit pexum inter eminentes mamillarum partes, Is., Et. xi, 1,74].
Vgl. brustbeini.