lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

bluo

ahd. bis mhd. · 3 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 3 Wörterbücher
Anchors
4 in 3 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
4
Verweise raus
11

Hauptquelle · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)

bluo

pappulbluoma*AWB f. ōn-St., pappulbluomo*pappulbluo- mo*AWB m. an-St., pappulenbluoma*AWB f. ōn-St., pappulenbluomo*-bluo- mo*AWB m. an-St., seit dem letzten Viertel des 13. Jh.s in Gl.: ‚Malvenblüte; flos syriaci, flos syriacus‘ (mhd. papelbluome sw.f./m. ‚flos sy- riaci‘, frühnhd. pappelblume f. ‚Malve‘, nhd. mdartl. rhein., pfälz. pappelblume f. ‚Sumpfdot- terblume‘ [Müller, Rhein. Wb. 6, 507; Christ- mann, Pfälz. Wb. 1, 565], südhess., hess.-nas- sau. pappelsblume f. ‚Sumpfdotterblume‘ [Mau- rer-Mulch, Südhess. Wb. 1, 575; Berthold, Hes- sen-nassau. Volkswb. 2, 546], thür., osächs. pap- pe…

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    bluo

    Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA) · +1 Parallelbeleg

    pappulbluoma*AWB f. ōn-St., pappulbluomo*pappulbluo- mo*AWB m. an-St., pappulenbluoma*AWB f. ōn-St., pappulenbluomo*-blu…

  2. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    bluost. F.

    Köbler Mhd. Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    bluo , st. F. Vw.: s. blüe

Verweisungsnetz

74 Knoten, 115 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 3 Hub 1 Kompositum 69 Sackgasse 1

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit bluo

300 Bildungen · 300 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

bluo‑ als Erstglied (30 von 300)

blde

AWB

bluode W L 42,1 s. bluot st. f.

bluoen

AWB

bluoen sw. v. , mhd. blüejen, nhd. blühen; as. blôjan , mnd. bl(y)en; mnl. bloeien; afries. bloia; vgl. ae. blówan red. v. — Graff III, 239…

bluo.es

AWB

bluo.es F 24,9 s. bluot st. n.

bluoge

MWB

bluoge stF. ‘Verzagtheit; Schüchternheit, Schamgefühl’ ih wartte den, der heil mih tet vone wenichmuote, bluoge des geistes [ a pusillanimit…

bluogo

AWB

bluogo s. blugo adv.

bluoma

AWB

bluoma sw. f. s. bluomo sw. m.

bluomballe

KöblerMhd

bluomballe , sw. M. nhd. „Blumballen“, Blumenballen, Blumenknospe Hw.: s. bluombolle E.: s. bluome, balle W.: nhd. DW- L.: Lexer 376c (bluom…

bluombesuoch

Lexer

bluom-be-suoch stm. BMZ viehtrieb, weiderecht Ms. s. besuoch u. Ra. 522.

bluombolle

MWB

bluombolle swM. ‘Blumenknospe’ loͮb het es rebloͮbe gelich, / und ainen bluͦmbollen wonneklich / obenan an sinem stil, / noch schoͤner denn …

bluome

Lexer

bluome swmf. BMZ bei Bph. immer f. , md. diu blûme Elis. 2472. blôme Karlm. 93,25 : blume, blüte u. bildl. das schönste, beste seiner art. a…

bluomeht

Lexer

bluomeht adj. BMZ blumig, bunt Oberl. ;

bluomelich

MWB

bluome·lich

bluomelich Adj. ‘blühend’ in der bluomelîchen zît, / sô der bluomen glanz vil wünnen gît UvEtzWh 3089 MWB 1 902,5; Bearbeiter: Tao

bluomen

Lexer

bluo·men

bluomen swv. blumen treiben vgl. Fragm. 31, 115 ; s. gebluomt.

bluomenberc

KöblerMhd

bluomen·berc

bluomenberc , st. M. nhd. „Blumenberg“, blühender Berg, blumenreicher Berg Hw.: s. bluome, berc Q.: Mechth (1343-1345) E.: s. bluome, berc W…

bluomenbusch

KöblerMhd

bluomen·busch

bluomenbusch , st. M. nhd. Blumenbusch, Blumengebinde Q.: Martina (um 1293) E.: s. bluome, busch W.: nhd. Blumenbusch, M., Blumenbusch, Blum…

bluomenbërc

MWB

bluomenbërc stM. ‘blumenreicher Berg’ ich wil si bringen uf einen bluͦmenberg, da vindent si me wunne denne ich gesprechen kúnne Mechth 3: 1…

bluomendach

KöblerMhd

bluomen·dach

bluomendach , st. N. nhd. Blumendach Q.: TürlWh (nach 1270) E.: s. bluome, dach W.: nhd. DW- L.: MHDBDB (bluomendach)

bluomende

KöblerMhd

bluo·mende

bluomende , (Part. Präs.=)Adj. nhd. blühend, leuchtend E.: s. bluomen W.: nhd. DW- L.: Hennig (bluomende)

bluomengras

KöblerMhd

bluomen·gras

bluomengras , st. N. nhd. Blumengras, blumiges Gras Q.: PleierTand (1260/1280) E.: s. bluome, gras W.: nhd. Blumengras, N., Blumengras, blum…

bluomenkranz

MWB

bluomen·kranz

bluomenkranz stM. ‘Kranz aus Blumen’ wê, wer singet nû ze tanze / jungen wîben under bluomenkranze [...]? Neidh WL 36:4,2; einen blomenkranz…

bluomenkrenzelîn

MWB

bluomenkrenzelîn stN. Dimin. zu bluomenkranz: Isôt alsô gesitet was / und was ir ouch gezême gnuoc, / daz sie stêtes gerne truoc / ein vrisc…

bluomenkrenzelīn

KöblerMhd

bluomen·krenzelīn

bluomenkrenzelīn , st. N. nhd. „Blumenkränzlein“, kleiner Blumenkranz Q.: HTrist (FB bluomnekrenzelīn) E.: s. bluome, krenzelīn W.: nhd. Blu…

bluomenkrût

MWB

bluomenkrût stN. ‘Blumengewächs’, hier übertr. als Anrede: ach bluomen rîchez bluomen krût, / ach kiusches herzen sundertrût LobGesMar 84,1 …

bluomenkrūt

KöblerMhd

bluomen·krūt

bluomenkrūt , st. N. nhd. „Blumenkraut“, Blumengewächs Q.: LobGesMar (13. Jh.) E.: s. bluome, krūt W.: nhd. (ält.) Blumenkraut, N., „Blumenk…