AWB
bluode W L 42,1 s. bluot st. f.
AWB
bluoen sw. v. , mhd. blüejen, nhd. blühen; as. blôjan , mnd. bl(y)en; mnl. bloeien; afries. bloia; vgl. ae. blówan red. v. — Graff III, 239…
KöblerAhd
bluo·enti
bluoenti , (Part. Präs.=)Adj. Vw.: s. bluoen*
AWB
bluo.es F 24,9 s. bluot st. n.
MWB
bluoge stF. ‘Verzagtheit; Schüchternheit, Schamgefühl’ ih wartte den, der heil mih tet vone wenichmuote, bluoge des geistes [ a pusillanimit…
AWB
bluo·gen
bluogen s. bluoen sw. v.
AWB
bluogo s. blugo adv.
AWB
bluo·ien
bluoien s. bluoen sw. v.
AWB
bluoma sw. f. s. bluomo sw. m.
KöblerMhd
bluomballe , sw. M. nhd. „Blumballen“, Blumenballen, Blumenknospe Hw.: s. bluombolle E.: s. bluome, balle W.: nhd. DW- L.: Lexer 376c (bluom…
Lexer
bluom-be-suoch stm. BMZ viehtrieb, weiderecht Ms. s. besuoch u. Ra. 522.
MWB
bluombolle swM. ‘Blumenknospe’ loͮb het es rebloͮbe gelich, / und ainen bluͦmbollen wonneklich / obenan an sinem stil, / noch schoͤner denn …
Lexer
bluome swmf. BMZ bei Bph. immer f. , md. diu blûme Elis. 2472. blôme Karlm. 93,25 : blume, blüte u. bildl. das schönste, beste seiner art. a…
Lexer
bluomeht adj. BMZ blumig, bunt Oberl. ;
MWB
bluome·lich
bluomelich Adj. ‘blühend’ in der bluomelîchen zît, / sô der bluomen glanz vil wünnen gît UvEtzWh 3089 MWB 1 902,5; Bearbeiter: Tao
Lexer
bluo·men
bluomen swv. blumen treiben vgl. Fragm. 31, 115 ; s. gebluomt.
KöblerMhd
bluomen·berc
bluomenberc , st. M. nhd. „Blumenberg“, blühender Berg, blumenreicher Berg Hw.: s. bluome, berc Q.: Mechth (1343-1345) E.: s. bluome, berc W…
KöblerMhd
bluomen·busch
bluomenbusch , st. M. nhd. Blumenbusch, Blumengebinde Q.: Martina (um 1293) E.: s. bluome, busch W.: nhd. Blumenbusch, M., Blumenbusch, Blum…
MWB
bluomenbërc stM. ‘blumenreicher Berg’ ich wil si bringen uf einen bluͦmenberg, da vindent si me wunne denne ich gesprechen kúnne Mechth 3: 1…
KöblerMhd
bluomen·dach
bluomendach , st. N. nhd. Blumendach Q.: TürlWh (nach 1270) E.: s. bluome, dach W.: nhd. DW- L.: MHDBDB (bluomendach)
KöblerMhd
bluo·mende
bluomende , (Part. Präs.=)Adj. nhd. blühend, leuchtend E.: s. bluomen W.: nhd. DW- L.: Hennig (bluomende)
KöblerMhd
bluomen·gras
bluomengras , st. N. nhd. Blumengras, blumiges Gras Q.: PleierTand (1260/1280) E.: s. bluome, gras W.: nhd. Blumengras, N., Blumengras, blum…
Lexer
bluomen·huot
bluomen-huot stm. BMZ hut mit blumen Ms. Neidh. XLVII, 13. 81,5.
MWB
bluomen·kranz
bluomenkranz stM. ‘Kranz aus Blumen’ wê, wer singet nû ze tanze / jungen wîben under bluomenkranze [...]? Neidh WL 36:4,2; einen blomenkranz…
FindeB
bluomen·krenzelin
bluomenkrenzelîn stn. HTrist.
MWB
bluomenkrenzelîn stN. Dimin. zu bluomenkranz: Isôt alsô gesitet was / und was ir ouch gezême gnuoc, / daz sie stêtes gerne truoc / ein vrisc…
KöblerMhd
bluomen·krenzelīn
bluomenkrenzelīn , st. N. nhd. „Blumenkränzlein“, kleiner Blumenkranz Q.: HTrist (FB bluomnekrenzelīn) E.: s. bluome, krenzelīn W.: nhd. Blu…
LexerN
bluomen·krut
bluomen-krût stn. Lobges. 84,1.
MWB
bluomenkrût stN. ‘Blumengewächs’, hier übertr. als Anrede: ach bluomen rîchez bluomen krût, / ach kiusches herzen sundertrût LobGesMar 84,1 …
KöblerMhd
bluomen·krūt
bluomenkrūt , st. N. nhd. „Blumenkraut“, Blumengewächs Q.: LobGesMar (13. Jh.) E.: s. bluome, krūt W.: nhd. (ält.) Blumenkraut, N., „Blumenk…