lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

anter

mhd. bis spez. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

RhWB
Anchors
8 in 6 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
5
Verweise raus
7

Eintrag · Rheinisches Wb.

anter

Bd. 1, Sp. 176
anter ā- Schleid, mSieg, Köln; ǫntər Zell-Merl, Daun-Katzw; āntərt Ottw, Gummb-Frömmersb; ęntərš Saarbr-Guising: 1. Adj. präd. = ander. — 2. Subst. m.: Anwurfstrich.
171 Zeichen · 8 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    ANTER

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)

    ANTER mache einem etw. nach ( ahd. anterôm ). Graff 1,378. s. Schmeller 1,86.

  2. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    antē̆r

    Mittelniederdeutsches Wb. · +1 Parallelbeleg

    antē̆r —

  3. modern
    Dialekt
    anternum.

    Lothringisches Wb. · +3 Parallelbelege

    anter [ànta, onta Av. ; ąntərš Bo. ] num. vor, zuerst, der erste (wird ohne Artikel gebraucht, ebenso wie zweïtersch, dr…

  4. Spezial
    anter

    Ladinisch-Deutsch (Mischí)

    anter [ạn·ter] praep. binnen, innerhalb. ▬ anter le termin fissé fristgerecht; anter cört tëmp innerhalb kürzester Frist…

Verweisungsnetz

14 Knoten, 11 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 2 Kompositum 6 Sackgasse 6

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit anter

74 Bildungen · 51 Erstglied · 22 Zweitglied · 1 Ableitungen

anter‑ als Erstglied (30 von 51)

anterære

Lexer

anter·aere

anterære stm. BMZ nachahmer Voc. antrer der leute scenicus Voc. 1482. — zu antern.

anterbanch

LDWB1

anter·banch

anterbanch [ạn·ter·bạnch] m. (-nc) Regenbogen m., Iris f. → ergobando.

anteren

KöblerMhd

ante·ren

anteren , sw. V. nhd. „antern“, nachahmen, nachäffen Hw.: s. enteren Q.: BdN, WvRh (Ende 13. Jh.) E.: ahd. anterōn (1) 10?, antharōn*, antrō…

antereon

MLW

antereon , -ion v. anthereon . Payr

Antereⁿ

Idiotikon

Antereⁿ Band 1, Spalte 349 Antereⁿ 1,349

antergní

LDWB1

antergní [an·ter·gní] vb.intr. (antervëgn, antergnü) 1 (capité, sozede) eintreten, vorkommen, vorgehen, sich zutragen, sich begeben 2 (gní d…

antergnüda

LDWB1

antergnüda [an·ter·gnü·da] f. (-des) 1 Eingriff m. , Einschreitung f. 2 Zwischenfall m.

Anterich

PfWB

ante·rich

Anterich m. : ' männliche Ente ' [verbr. westl. WPf]; dafür meist Enterich ; vgl. Antvogel . Rhein. I 201 ; Saarbr. 9; Lothr. 9 ; Bad. I 64 …

anteriert

RhWB

anteriert: in: ver-: total verwirrt.

anter II

RhWB

anter II antər Ottw , Merz Adv.: ganz genau, vollständig. In Verb. mit andern Adv. En gleicht em anter dausendmol. Et eas anter gedicht esou…

anteriöl

LDWB1

anteriöl [an·ter·iȫl] m. (-öi) Bildstock m. , Heiligenbild n. , Marterl n. → ancona, ciüch.

anterior

GWB

anterior räuml: vordere; nur bei lat anatom Bezeichnungen Adminicula. | Anteriora. | Maxilla inferior .. | Dentes N8,53,22 VglAnatomie 8 spi…

anterioro

MLW

* anterioro , -atum , -are anteriorare . I de loco i. q. promovere — vorwärtsbewegen ( cf. Gloss. II 732,18 St.-S. -are anteriorare fordaron…

anteritas

MLW

anteritas , -atis f. 1 vetustas — Alter : Carm. var. III 15,7 Treveris caput Europae cognoscitur -e anteritate ( inde Thiofr. Willibr. I A 2…

anteriur

LDWB1

anter·iur

anteriur [an·te·riūr] adj. (-s, -a) 1 (da denant) vorig, früher 2 (dant) vorder, Vorder... 3 ‹gram› vormalig, vorzeitig.

anterius

MLW

anter·ius

adv. et praep. anterius . I adv. : A de loco: 1 in fronte — vorne : Frid. II. Imp. art. ven. 1 p. 71,23 airones habent rostrum longum ... -s…

anterlāg

WWB

anter·lag

anter-lāg. „ Hëi is so anterlag “ so müde ( Tek Hd ); „ en anterlagen Kärl “ ungeschickt ( Tek Le ). ¶ RhWb I 201 anter II ganz, genau, voll…

anterlaksk

WWB

anter-laksk. „ Hä lag so antelaksk an Disk “ er saß so unmanierlich am Tisch ( Wdf Rh ). → laks schlaff.

anterlardet

RhWBN

anterlardet -lā:dēt Saarl-Stdt Part.: durchwachsen, vom Speck (frz. entrelardé).

anterlask

WWB

anter-lask. anterlask albern ( Hal Lo ). → lask albern. —

Anterlaskicheit

WWB

Anter-laskicheit. „ Niks os Anterlaskcheit “ nur Albernheit ( Hal Lo).

anterlié

LDWB1

anter·lie

anterlié [an·ter·li·ẹ́] vb.intr. (anterliëia) 1 wetterleuchten 2 ‹fig› streiten, zanken → rejié, strité, zangané.

anterlöm

LDWB1

anterlöm [an·ter·löm] f.sg. Zwielicht n. , Dämmerlicht n .

antermauen

MeckWB

anter·mauen

antermauen an'miauen', im Volksreim: dor stünn ne Katt un termaut mi an Ro Hanst .

antermëia

LDWB1

antermëia [an·ter·më·ia] f. (-ies) (toch dl morin) Aufschüttkasten m., Mühltrichter m.

antermen

PfWB

anter·men

an-termen schw. : 1. 'androhen'. Ich han's 'm aⁿgetermt [verbr.], aanterne [Zweibr u. Umg.]. — 2. 'etwas Unangenehmes voraussagen' [ KL-Morl…

antermösen

MeckWB

antermösen refl. sich anputzen Ha Red .

anter als Zweitglied (22 von 22)

aequisonanter

LmL

aequisonanter im (Oktav- und Doppeloktav-) Gleichklang — in ‘equison’ (as distinguished from ‘unison’‚ the ‘equal-sounding’ octave and doubl…

Afterg(e)santer

Idiotikon

Afterg(e)santer Band 7, Spalte 1217 Afterg(e)santer 7,1217

barchanter

DWB

barch·anter

barchanter , m. barchentweber, deren es sonst zu Augsburg 6000 gab. Schmeller 1, 194 . s. das folgende.

brabanter

DWB

brabanter , m. einwohner dieses landes, auch ein dort geschlagner thaler.

concordanter

LmL

concordanter in Konsonanzen, konsonant — concordantly [s.XII] LmL Theinr. Dov. 3, 20, 6: diapentici cantus et diatessaronici, qui concordant…

consonanter

LmL

con·sonanter

consonanter 1. ‚konsonant‘ 2. musikalisch zusammenpassend, musikalisch regelgerecht 3. wohlklingend — 1. ‘consonantly’ 2. in a manner that f…

Diamanter

Idiotikon

Diamanter Band 12, Spalte 33 Diamanter 12,33

Diffamanter

Idiotikon

Diffamanter Band 12, Spalte 609 Diffamanter 12,609

dissonanter

LmL

dis·sonanter

dissonanter 1. verschieden klingend 2. musikalisch unpassend 3. dissonant — 1. sounding different 2. musically inappropriate 3. dissonant 1 …

Dreikanter

MeckWB

drei·kanter

Dreikanter m. Dreimasterhut, Dreispitz: sinen Dreekanter Bri. 2, 182.

Nāchg(e)santer

Idiotikon

Nāchg(e)santer Band 7, Spalte 1217 Nāchg(e)santer 7,1217

rātsvorwanter

KöblerMnd

rātsvorwanter , M. Vw.: s. rādesvörwante*

sonanter

LmL

son·anter

sonanter (voll-)tönend — (full-)sounding [s.IV?] LmL Ps. - Hier. ep. p. 121: sicut apud Hebraeos de organis, quae ab Hierusalem usque ad mon…

Spianter

Adelung

spi·anter

Der Spianter , des -s, plur. inusit. im Bergbaue und gemeinen Leben: 1. Der Zink oder dasjenige fast bleyfärbige Halbmetall, welches, wenn e…

Spīsmarquetanter

Idiotikon

Spīsmarquetanter Band 4, Spalte 403 Spīsmarquetanter 4,403

Unanter

Idiotikon

Unanter Band 1, Spalte 350 Unanter 1,350

verganter

DWB

vergan·ter

verganter , m. der versteigerer, der leiter der versteigerung: es war .. eine darstellung seltsamer menschen .. deren gestalt und anstand, t…

Vorg(e)santer

Idiotikon

Vorg(e)santer Band 7, Spalte 1217 Vorg(e)santer 7,1217

Ēre(n)g(e)santer

Idiotikon

Ēre(n)g(e)santer Band 7, Spalte 1217 Ēre(n)g(e)santer 7,1217

Ableitungen von anter (1 von 1)

Unanter

Idiotikon

Unanter Band 1, Spalte 350 Unanter 1,350