Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
sonanter
sonanter (voll-)tönend — (full-)sounding [s.IV?] LmL Ps. - Hier. ep. p. 121: sicut apud Hebraeos de organis, quae ab Hierusalem usque ad montem oliveti et amplius sonanter audiuntur, comprobatur. [s.XV] LmL Fr. Gafur. theor. 1, 1, 5: Thamiras quoque, ipsius Philamonis filius, sonantius et modulantius omnibus, qui per id temporis erant, cecinisse perhibetur.