lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

wëlfe

nur mhd. · 4 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Lexer
Anchors
7 in 4 Wb.
Sprachstufen
1 von 16
Verweise rein
9
Verweise raus
8

Eintrag · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)

wëlfe stswm., n.

Bd. 3, Sp. 750
wëlf, wëlfe stswm. n. (BMZ junges von hunden u. von wilden tieren, catulus MWVQVZDfg. 107c. MWVQVZDiem. MWVQVZWwh. MWVQVZWg. MWVQVZFrl. MWVQVZHadam. alsô daʒ welf catulus des lewen MWVQVZWindb. ps. 16, 13. catulus sît welfe MWVQVZHpt. 5. 415,80. dô sprach Catulus der vumfte welf MWVQVZSchb. 234,38. die brôsem den welfen choment ze helfe - - di hungerige hund iʒ nement MWVQVZAntichr. 157, 36. zu rechten zeiten sol man die welfen (hündlein) von der milch ab stôszen MWVQVZMyns. 91. alsô ouch ein huntin wirt von natûr gelêrt, wie sie ir welfen lêren sol MWVQVZCgm. 201,92b. in welfes wîs, bî welfes siten MWVQVZMsh. 3,5b. 9a. die lêbart mit ir welfe MWVQVZj.Tit. 5609. waʒ solte ich an iu welfern (jungen drachen) êren hie begân? MWVQVZWolfd. A. 599. wan si (bärin) ir welf (var. welfen) hât verloren MWVQVZVintl. 2834. dô ich die jungen welfe vant MWVQVZAlbr. 32,315 (= bern 311). wan er diu welfer (jungen bären) zerren muoste von der brust MWVQVZTroj. 6134. er hete grimmen löuwen vor ir welf gebrochen ab der brust MWVQVZib. 14779. ist diʒ der helt Achilles, der grimmen löuwen freissam ir welfer ab der brüste nam? MWVQVZib. 29552. des löuwen welfer lebende tuot sîn wüefen MWVQVZKonr. lied. 1,65. alsô macht der lêo ouch seinen welf lebentig mit geschrai MWVQVZMgb. 204,3. eins lewen welf MWVQVZLs. 2,595,4, welfer MWVQVZLoh. 5737. dô ebenmâʒete sie sich zuo den welfern MWVQVZMone 8, 433. -- Welf, Welfe BMZ persönl. u. geschlechtsname MWVQVZKchr. D. 498,25. 527,9. 528, 20. MWVQVZWwh. 381,26. MWVQVZWh. v. Öst. 20b. MWVQVZOt. 16b. vgl. Gwelph. -- ahd. hwëlf, wëlf, altn. hvëlpr, alts. ags. hvëlpr. vgl. MWVQVZFick2 738. MWVQVZWeig. 22, 1083. )
1491 Zeichen · 79 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    welfeswv.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +6 Parallelbelege

    welfe swv. werfe junge. Schmeller 4,66.

Verweisungsnetz

16 Knoten, 15 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 2 Kompositum 9 Sackgasse 5

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit welfe

9 Bildungen · 9 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen

welfe‑ als Erstglied (9 von 9)

welfelîn

BMZ

welf·elin

welfelîn stn. kleiner welf. du bist des lewen muoter, der sîniu tôten welfelîn mit der lûten stimme sîn lebende machet schône g. sm. 503. vg…

welfelīn

KöblerMhd

welfe·līn

welfelīn , st. N. nhd. „Welflein“, kleiner Welpe Q.: Minneb (welfelīn), Tauler (welpelīn) (FB welfelīn), BdN, Gl, Kolm, KvWGS (1277/1287), M…

Welfenfonds

Meyers

welfen·fonds

Welfenfonds , das durch Vertrag vom 29. Sept. 1867 dem frühern König Georg V. (s. Georg 17) von Hannover zugewiesene, 2. März 1868 aber wied…

wëlferchîn

Lexer

wëlferchîn stn. md. = wëlfelîn Ab. 1,130. Evang. M. 15,27.

welferchīn

KöblerMhd

welferchīn , st. N. nhd. kleiner Welpe Q.: EvBeh (1343) E.: s. welf, *chīn? W.: nhd. DW- L.: LexerHW 3, 751 (welferchîn)

Welfesholz

Meyers

welfe·s·holz

Welfesholz ( Welfsholz ), ein zum Rittergut Gerbstädt gehöriges Vorwerk, unweit der Stadt Eisleben, an der Wipper. Am W. unterlag 11. Febr. …