Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
vridesam Adj.
vridesam , Adj.
- nhd.
- „friedsam“, friedlich, friedfertig, ruhig, sicher
- ÜG.:
- lat. pacificatus Gl, pacificus STheol
- Vw.:
- s. un-
- Hw.:
- vgl. mnl. vredesam, mnd. vrēdesam (1)
- Q.:
- Lei, Mar, LvReg, SGPr, SHort, Apk, EckhII, Parad, BDan, EvB, EvA, Tauler, Seuse, SAlex, Gnadenl, Schürebr (vridesam), Cranc (vredesam) (FB vridesam), BdN, Berth, Chr, ClosChr, Gen (1060-1080), Gl, HB, HvFritzlHl, JJud, Köditz, MargMart, PassI/II, PassIII, PrWack, SchwPr, STheol, Urk, Vet
- E.:
- ahd. fridusam* 5, Adj., „friedsam“, friedlich, friedfertig
- W.:
- nhd. friedsam, Adj., friedsam, friedfertig, friedliebend, DW 4, 197, DW2 9, 1080
- R.:
- der vridesam künic: nhd. Friedensfürst
- L.:
- Lexer 298b (vridesam), Hennig (vridesam), FB 443a (vridesam), WMU (vridesam 1671 [1293] 1 Bel.), LexerHW 3, 512 (vridesam), Benecke/Müller/Zarncke III, 406a (vridesam)