Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
vorsprecher m.
vorsprecher , m. , zum vorhergehenden verbum gebildet, vgl. DWB fürsprecher teil 4, 1, 1, sp. 837, wo auf sp. 838 ausführliches über die behandlung von für- und vorsprechen in den deutschen wörterbüchern mitgeteilt wird, so dasz hier nur weniges hervorzuheben ist; mhd. vür-, vorsprecher mhd. wb. 2, 2, 534 a ; Lexer 3, 611 ; Jelinek 913 ; fries. forspreker neben forspreka; mnld. vorespreker Verwijs-Verdam 9, 1102 ; dän. forsprekker ( als lehnwort ); prelocutor vorsprecher Diefenbach gloss. 454 c ; prolocutor vorspreker 464 a ; vorsprecher ..., un advocat Hulsius-Ravellus (1616) 390 a ; vorsprec…