Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
verliuse stv.
verliuse stv. verliere, verderbe. — die vorgesetzte partikel wird häufig syncopirt, wodurch die formen vliesen, vlôs, vlurn, vlorn entstehn. vgl. z. b. Genes. fundgr. 26,38. Mar. 163. 150. 209. 217. Nib. 14,4. Parz. 16,6. 330,13. 520,14. MS. 2,162. a. b. verlus für verlür im reime auf kus MS. 2,92. b. verliure für verliuse troj. 16. a. Engelh. 1719 und anm. MS. 2,207. a. 239. a. Anno 394. 515. Frl. 109,19. vgl. Hahn 1,57. — I. verliere. 1. ohne obj. er verliuset sô er gewinnet Iw. 259. dirre flôs, jener gwan Parz. 77,29. dâ was gewunnen und verlorn das. 82, 13. sô habe wir gar verlorn Mai 45,3…