Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
verkoufære st. M.
verkoufære , st. M.
- nhd.
- Verkäufer
- ÜG.:
- lat. venditor Gl
- Vw.:
- s. brōt-, houbet-*, korn-*, liut-, salben-*, salb-*, vogel-*, vort-*, wider-
- Hw.:
- s. verköufelære; vgl. mnl. vercoper, mnd. vörkȫpære*
- Q.:
- EvB, JvFrst, Tauler, Teichn (FB verkoufære), Gl (12. Jh.), Kelin, NP, StRMeran, StRMühlh, StRPrag, Tuch, Urk, WeistGr, WüP
- E.:
- s. verkoufen
- W.:
- nhd. Verkäufer, M., Verkäufer, DW 25, 622
- L.:
- Lexer 272b (verkoufære), Glossenwörterbuch 157a (verkoufære), WMU (verkoufer 762 [1285] 2 Bel.), FB 415a (verkoufære), LexerHW 3, 148 (verkoufære), Karg-Gasterstädt/Frings 5, 345 (firkoufāri), EWAhd 3, 292