Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
unmaht st. F. (i)
unmaht , st. F. (i)
- nhd.
- Unvermögen, Machtlosigkeit, Schwäche, Krankheit, Ohnmacht, Gebrechen
- ne.
- incapacity
- ÜG.:
- lat. collapsus (= in unmahti werdanti) Gl, curare (= diu unmaht bineman) O, exanimatus est (= in unmahti ward) Gl, imbecillitas B, Gl, N, O, impotentia N, infirmitas B, O, T, infirmum O, languet (= unmaht kwemit) O, languor O, (male habens) O, (posse) N, (potentia) N, sublapsus (= in unmahti werdanti) Gl, (valetudo)? Gl, venit nox quando nemo potest operari (= man ni dultit unmaht dera finstarūn naht) O
- Hw.:
- s. unmahti
- Q.:
- Gl (Anfang 9. Jh.), N, O, OT, T
- I.:
- Lüt. lat. impotentia?
- E.:
- s. un, maht
- W.:
- mhd. unmaht, st. F., Machtlosigkeit, Schwäche
- nhd.
- Unmacht, F., Mangel an Macht, DW 24, 1155
- L.:
- ChWdW9 553a (unmaht)
- Son.:
- TrT13 = Murbacher alumnis-Glossar zur Benediktinerregel (Oxford, Bodleian Library Jun. 25)