Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
unmaht stf.
un-maht stf. BMZ assim. ummaht —: machtlosigkeit, kraftlosigkeit, schwäche Pass. Jer. dâ ist neheiner slahte unm. Himlr. 292. lîp, leben wirt gevangen in unm. j.Tit. 5341. læt erʒ übel durch unm. Wg. 4469. sust trôst ich sie mit unm. Kol. 94,117 ; erschöpfung der kraft, besinnungslosigkeit, ohnmacht Hartm. ( Er. 7038. 8825 ). Parz. Trist. Lanz. er ( Darius ) kuste Alexandris hant mit vil grôʒer ummacht L.Alex. 3836. Joseph gesach sînes vater ummaht Gen. 75, 10. er enphalich dem himelisken herren sîn selbes ummaht Wack. pr. 22,10. vor müede manger hete umm. Lieht. 95,26. daʒ eʒ geschiht den wîb…