Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
ungewon adj.
a. objectiv. dar vuort ein ungewoneʒ sper krone 233. b Sch.
b. subjectiv. alsô getâner scande was er ê vil ungewone L. Alex. 4461. diu werlt ist des ungewon Iw. 117. vgl. 214. Nib. 2052,4. Trist. 11655. 13629. troj. s. 131.
c. vaterunser 2614. wir wârens an iu ungewon Iw. 15. — mit infinitiv. nu bistu ungewon gote opfer brengen Pass. K. 378,64.