Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
selbwalt f.
selbwalt , f. und m., eigenmächtige gewalt ( that ), selbsthilfe, frevel, ein wort, das in dem ältern nd. zu hause ist, mnd. sulfwolt, -wold, -wald, -welde, sullefwolt, zulwolt, silfwold, silvold. Schiller-Lübben 4, 467 b f. ; sülffwolde, vis privata et propria, s. Haltaus 1676 ; Bertram Pawel unde Heyse v. Strobeke ... sint vorvestet van Henrikes weghene van Kochinge unde Henninges Kolarced darumme dat se erer jowelkeme sine husdore tostotten dor oren sulfwold. d. städtechron. 6, 45, anm. 8; desse handelinghe unde grote sulfwolt is uns gheschen an unsen leven vruonden. 348, 7; er se os armen …