lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

schône

mhd. bis Dial. · 8 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Lexer
Anchors
17 in 8 Wb.
Sprachstufen
3 von 16
Verweise rein
18
Verweise raus
19

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    schôneadv.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +6 Parallelbelege

    schône adv. 1. hell, klar. diese ursprüngliche bedeutung des adverbs scheint erloschen zu sein; doch klingt sie in einig…

  2. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    schone

    Mnd. Handwb. (Lübben/Walther) · +4 Parallelbelege

    schone, adv. 1. hell, stralend, schön, herrlich, trefflich; sparsam. 2. im concessiven Sinne: al, oft, wan schone, wenn …

  3. modern
    Dialekt
    Schonef.

    Mecklenburgisches Wb. · +4 Parallelbelege

    Schone f. a. Spr. Schonung: 'malk hebbe syner sunde schone' (jeder habe Acht auf seine Sünde; hüte sich davor) Red. Ost.…

Verweisungsnetz

24 Knoten, 23 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 9 Kompositum 7 Sackgasse 8

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit schone

45 Bildungen · 35 Erstglied · 6 Zweitglied · 4 Ableitungen

schone‑ als Erstglied (30 von 35)

schonedak

MNWB

schone·dak

schonedak 2 Armbrüste „ dat ene mit elpenbeender sule unde schone dack unde dat ander slicht unde recht ” ? (Hamb. ZR. 3).

schônemarket

MNWB

schone·market

schônemarket , m. , der zu Zeit des Heringsfangs (Spätsommer) in Schonen stattfindende Markt.

schonend

LDWB2

schon·end

scho|nend adj. 1 (behutsam) cun cura 2 delicat (-ac, -a)

schonenfahrer

DWB

schonen·fahrer

schonenfahrer , m. bezeichnung gewisser gildenartiger genossenschaften, so genannt, weil sie ursprünglich aus seefahrern oder rhedern bestan…

Schonenfahrergelage

DRW

schonenfahrer·gelage

Schonenfahrergelage, n. wie Schonenfahrergilde; auch: Versammlungsstätte der Schonenfahrer in daß schonefarer gelag ... gefurdertt ... vnd..…

Schonenfohrer

MeckWB

Schonenfohrer m. Schiffer, der in die Gewässer vor Schwedens südlichster Halbinsel, Schonen, segelte, um dort Heringe zu fangen, vgl. Hiring…

Schonenfohrergelagg

MeckWB

Schonenfohrergelagg n. wie Schippergelagg ( s. d. ); Beleg von 1576 s. im Folg.; as ick ... up den groten Schipperball up dat Schonenfohrerg…

Schonenreise

DRW

schonen·reise

Schonenreise, f. wie Schonenfahrt wante denne ... deme rike van Denemarken ... grot schade tokomen ... is van weghen der mennigerleye wilden…

schonenswürdig

DWB

schonen·s·wuerdig

schonenswürdig , adj. , dasselbe wie das vorige: ein schonenswürdiger unantastbarer greis. Herder bei Campe. davon schonenswürdigkeit, f. Ca…

Schonergaljas

Meyers

Schonergaljas , Schonergaljot , s. Galjaß .

schonerig

DWB

schone·rig

schonerig , adj. zum schonen geneigt, sparsam, in Ost- und Westpreuszen: der junge ist sehr schônerig. Frischbier 2, 310 b .

Schoner II

RhWB

Schoner II -ō-, –ū-, Pl. -nərs Rheinschiff m.: spitzgebautes Segelschiff.

schônes(ch)

MNWB

schon·esch

schônes(ch) , -is(ch) , schôns(ch) (schoensch) , adj. , schonisch, bei Schonen gefangen sch. âl, sch. hêrinc, Schonen betreffend, nach, auf,…

Schonett

RhWB

scho·nett

Schonett šǫnęt  (zu frz. jaunette »gelblich«) Wend-Dörrenb Sg. t. f.: Rufn. für eine gelbe Kuh.

schônevār(e)

MNWB

schone·vare

schônevār(e) , -er 1. Schiffer der regelmäßig nach Schonen fährt; Kaufmann der schonischen Heringsfang und -handel betreibt . 2. Schonenfahr…

schone als Zweitglied (6 von 6)

alschône

Lexer

al-schône adv. BMZ sehr umsichtig, aufmerksam. Pass.

obirschone

KöblerMhd

obirschone , Adj. Vw.: s. überschœne (1)

oftschône

MNWB

oft·schone

° oftschône , adv. , wenn auch, obwohl (Rothmann ed. Stupperich 177 und 303; getrennt auch sonst, vgl. Behaghel Syntax 3, 52).

unschône

Lexer

un-schône adv. BMZ auf unschöne, ungebührliche, schonungslose, grausame weise Flore , Lanz. Barl. Warn. Pass. Kchr. W. 3954. 78. 16140. ande…

vulschône

MNWB

vul·schone

vulschône , konj. adv. , in der Verbindung ofte v. obschon durchaus, zur Verstärkung von oft(e)schône, vgl. schône.

Ableitungen von schone (4 von 4)

beschône

BMZ

beschône swv. schone, verschone. die wolden in nicht beschônen Kirchb. 627,47. dar an hâst du mich beschônt Jerosch. 181. c. — mit genitiv. …

geschône

BMZ

geschône swv. das verstärkte schône. wan went ir niht geschônen durch rehte mannes triuwe mîn, sô muoʒ ich verlorn sîn Flore 5460 S. beschôn…

unschône

Lexer

un-schône adv. BMZ auf unschöne, ungebührliche, schonungslose, grausame weise Flore , Lanz. Barl. Warn. Pass. Kchr. W. 3954. 78. 16140. ande…

verschône

BMZ

verschône swv. verschone. frumer kneht, verschône Helbl. 1,556.