rouwen

rouwen, rowen, rawen

LW

rouwen, rowen, rawen, sw. v. 1. intr. ruhen. 2. trans. ruhen lassen. 3. sik r., sich ausruhen.

gedrouwen?

KöblerMhd

*ge·drouwen

*gedrouwen? , Adj. nhd. „gedroht“ Vw.: s. ūf- E.: s. germ. *þrōwwan, st. V., gedeihen?; vgl. idg. *trē̆u-, V., gedeihen, Pokorny 1095 W.: nh…

sprouwen?

KöblerMnd

*sprouwen? , sw. V. nhd. streuen Vw.: s. vör- E.: s. sprēwen

afdrouwen

MNWB

afdrouwen , swv. , 1. durch Drohung abnötigen , abspenstig machen. 2. durch Drohung zum Abzuge zwingen.

bedrouwen

MNWB

bed·rouwen

bedrouwen (-drauwen , -druwen) , swv. , bedrohen, durch Drohungen nötigen.

¹berouwen

MNWB

berou·wen

1 berouwen s. berü̑wen.

bestrouwen

MNWB

best·rouwen

beströuwen , bestrouwen , beströuwinge , bestrouwinge s. beströyen.

betrouwen

MNWB

bet·rouwen

betrûwen , betrouwen , swv. , 1. (tô) trauen; vertrauen, zutrauen tõ gōde auf Gott vertrauen . 2. anvertrauen. 3. (die Braut) antrauen , sic…

bevrouwen

MNWB

bevrouwen (öu) , swv. , erfreuen, c. Ar. sich über etw. freuen.

enrouwen

KöblerMnd

enrouwen , sw. V. Vw.: s. entrouwen (1)

¹en(t)rouwen

MNWB

ent·rouwen

1 en(t)rouwen , swv. , zur Ruhe eingehen, hê is entrouwet.

entvrouwen

KöblerMnd

ent·vrouwen

entvrouwen , sw. V. nhd. der Freude berauben Hw.: vgl. mhd. entvröuwen E.: s. ent, vrouwen L.: Lü 100b (entvrouwen)

ervrouwen

KöblerMnd

ervrouwen , sw. V. nhd. erfreuen, freuen Hw.: vgl. mhd. ervröuwen, mnl. ervrouwen E.: s. er (3), vrouwen W.: s. nhd. erfreuen, sw. V., erfre…

GEBROUWEN

BMZ

geb·rouwen

BRIUWE BROU BRIUWEN und BROUWEN GEBRIUWEN und GEBROUWEN 1. in eigentlichem sinne: bier bräuen. den tranc den mir hât gebrûwen mînes vater râ…

gedrouwen

KöblerMhd

ged·rouwen

gedrouwen , sw. V. nhd. drohen, schaden, androhen ÜG.: lat. comminari PsM Q.: RAlex, SHort, Apk, MinnerII (FB gedröuwen), PsM (FB gedrôn), F…

gerouwen

KöblerMhd

ger·ouwen

gerouwen , sw. V. nhd. ruhen E.: s. ge, rouwen W.: s. nhd. geruhen, sw. V., geruhen, ruhen (verstärkt), ausruhen, ruhig sein (V.), sich beru…

getrouwen

Lexer

get·rouwen

ge-trouwen swv. , ge-trouwunge stf. s. getrûwen, getrûwunge.

gidrouwen

KöblerAhd

gid·rouwen

gidrouwen , sw. V. (1b) nhd. tadeln, zurechtweisen, drohen, bezichtigen ne. blame (V.) ÜG.: lat. redarguere Gl Hw.: s. gidrewen*; vgl. as. g…

gifrouwen

KöblerAhd

gif·rouwen

gifrouwen , sw. V. (1b) nhd. sich freuen, erfreuen, froh machen, ergötzen, aufheitern ne. gladden, be glad Q.: Gl (2. Hälfte 8. Jh.?), N, O …

gistrouwen

KöblerAhd

gist·rouwen

gistrouwen , sw. V. (1b) nhd. bestreuen, ausstatten, niederstrecken ne. strew Hw.: s. gistrewen* Q.: O (863-871) E.: s. gi, strouwen L.: EWA…

githrouwen

KöblerAhd

githrouwen , sw. V. (1b) Vw.: s. gidrouwen*

giunfrouwen

KöblerAhd

giunfrouwen , sw. V. (1b) nhd. betrüben, traurig machen, beunruhigen, entmutigen, traurig sein (V.) ne. sadden, trouble (V.) ÜG.: lat. const…

hanttrouwen

KöblerMnd

hant·trouwen

hanttrouwen , sw. V. Vw.: s. hanttrūwen

instrouwen

MNWB

ins·trouwen

instrouwen , swv. , hineinstreuen, einstreuen .

irfrouwen

KöblerAhd

irfrouwen , sw. V. (1b) nhd. sich freuen, erfreuen, froh sein (V.), ergötzen ne. gladden, be glad ÜG.: lat. exsultare RhC Q.: RhC (900?) I.:…

irvrouwen

KöblerMnd

irvrouwen , sw. V. Vw.: s. ervrouwen

junc(vrûwen), vrouwen

MNWB

juncvruwen·vrouwen

° ~junc(vrûwen), -vrouwen, pl. , Mädchen die auf der Straße (nicht bei der Arbeit) zu finden sind (Nic. Gryse Laienbibel 1, M 2 r).

klê(i)der, juncvrouwen

MNWB

° ~klê(i)der, juncvrouwen- , pl. , metaph. in j.n kōmen als unberührte Jungfrau kommen, unberührt sein (Ostfries. Rqu. ed. Borchling 198). —

missetrouwen

KöblerMhd

misse·trouwen

missetrouwen , sw. V. Vw.: s. missetrūwen

strouwen

KöblerAhd

strou·wen

strouwen , sw. V. (1b) nhd. streuen, bestreuen, ausbreiten, niederstrecken ne. strew ÜG.: lat. (strata) (= gistrouwit) Gl Vw.: s. gi- Hw.: s…

throuwen

KöblerAhd

throuwen , sw. V. (1b) Vw.: s. drouwen* (1)

¹berouwen

MNWB

1 berouwen s. berü̑wen.

¹en(t)rouwen

MNWB

1 en(t)rouwen , swv. , zur Ruhe eingehen, hê is entrouwet.

gerouwen

KöblerMhd

gerouwen , sw. V. nhd. ruhen E.: s. ge, rouwen W.: s. nhd. geruhen, sw. V., geruhen, ruhen (verstärkt), ausruhen, ruhig sein (V.), sich beru…

unrouwen

MNWB

unrouwen , swv. : beunruhigen, „Inquietare vnrowen ” (Dief. 18), „ Rvnent vnde snakkent saltu nicht weten / noch zoͤken. wente ze vnrouwen d…