Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
pelzer mhd. st. m.
mhd. st. m., nhd. dial. (älter) bair. schwäb. pelzer BWB 2,241, Fischer 1,840 s. v. pelzen I; vgl. Frings, Germ. Rom. II,282 f.
pelcer: nom. pl. Gl 4,72,42 (Sal. a1, Prag, mus. Bohem., 13. Jh.).
jmd., der Obstgehölze durch Pfropfen veredelt, Obstgärtner: insitores.
Vgl. Alanne S. 134.