Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
pēlegrîm Gen.
+ pēlegrîm ( Gen. Sg. -en -es; Pl. -e[n] -grîm ), -grîme ( Pl. -n -grîme ), -grim ( Pl. -grim -grimme ), -grîne ( Pl. -n ), -grême ( Pl. -n ), -gerîm ( Pl. -e ), pellegrîm ( Gen. Sg. -en; Pl. -en ), pelgrîm(e) ( Gen. Sg. -n; Pl. -e[n] -grîm ), -grim ( Pl. -grim -grimme ), -grêm, -grem ( Pl. -gremme ), -gerîm ( Pl. -en ), -gerem ( Pl. -gerēme ), ° -gerne (G. v. M. ed. Seelmann 155), pīlegrîm ( Gen. Sg. -es [-is]; Pl. -en ), pilgrîm ( Pl. -grîm[e] ), -grim ( Pl. -grim -grīme -grimme ), -grîn ( Gen. Sg. -es; Pl. -e ), ° -grême (Dief. nov. 38), -gerîme, pēregrîm ( Pl. -e ), m. : 1. Fremder, Auswär…