Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
pannekôke m.
pannekôke , pannen-; pankôke (-couke) , -kûke , m. ( Pl. -n ): 1. in der Pfanne gebackenes Gericht aus Eiern unter Zugabe von Milch und Mehl, Eierpfannkuchen, „ Pannekoke efte eyerkoke efte eyer vlade leba polenta placenta” (Voc. Strals. ed. Damme), „placenta, lebeta , fleba” (SL: Hamb. dt.-lat. Gl.), „Laganum eyn kroppele ” (Dief. nov. 37), grö̂ne p. Eierpfannkuchen mit Kräutern, p.n backen.