Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
nahtên sw. v.
sw. v., mhd. nahten, nhd. (älter) nachten; an. nátta; vgl. ae. genihtian (vgl. Bosw.-T., Suppl. S. 380). — Graff II,1021.
nahtêt: 3. sg. Nb 17,13 [14,7].
dunkel werden: iz nahtet . êr an himile sternen skinen nox funditur desuper in terram . nondum venientibus astris caelo.