Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
mangelen sw. V.
mangelen , sw. V.
- nhd.
- „mangeln“ (V.) (1), entbehren, verzichten auf, vermissen, verlieren, nicht haben, mangel haben, Mangel leiden
- ÜG.:
- lat. carere STheol
- Vw.:
- s. er-*
- Hw.:
- s. mangel (1); vgl. mnl. mangelen, mnd. mangelen (1)
- Q.:
- Lei, Ren, DSp, Ot, Tauler, Seuse, Teichn, Schürebr (FB mangelen), Albert, BdN, Chr, Diocl, Eheb, ErnstB, Exod, Gen (1060-1080), GenM, GrWack, Iw, JTit, KgvOdenw, KvWPart, Lanc, LS, OvW, PrWack, Reinfr, Renner, Schlegel, STheol, StRSchlettst, TristMönch, UvTürhTr, Vintl, VMos
- E.:
- ahd. mangolōn* 1, sw. V. (2), ermangeln, etwas entbehren; s. germ. *mangjan, sw. V. entbehren, mangeln?; vgl. idg. *men- (4), V., Adj., klein, verkleinern, vereinzelt, Pokorny 728
- W.:
- nhd. mangeln, sw. V., mangeln (V.) (1), entbehren, ermangeln, DW 12, 1546
- L.:
- Lexer 134a (mangelen), Hennig (mangelen), LexerHW 1, 2030 (mangelen), Benecke/Müller/Zarncke II/1, 61a (mangele), LexerN 3, 309 (mangelen), MWB (mangelen), DRW