lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

lyra

nhd. bis spez. · 9 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

LmL
Anchors
11 in 9 Wb.
Sprachstufen
7 von 16
Verweise rein
14
Verweise raus
16

Eintrag · Lex. musicum Latinum

lyra

Bd. 2, Sp. 390
lyra -ae f. 1. Lyra (harfenartiges Saiteninstrument) 2. Laute, Lauteninstrument 1. lyre (harp-like stringed instrument) 2. lute, instrument of the lute family 1 Lyra (harfenartiges Saiteninstrument) lyre (harp-shaped stringed instrument) [s.IV] LmLCalc. 73. LmLMacrob. 2, 3, 4: Ideo canere caelum etiam theologi comprobantes sonos musicos sacrificiis adhibuerunt, qui apud alios lyra vel cithara, apud nonnullos tibiis aliisve musicis instrumentis fieri solebant. LmLMart. Cap. 9, 926: Graecarum quippe urbium multae ad lyram leges decretaque publica recitabant. al. LmLCassiod. var. 2, 40, 11: pepulit Davitica lyra diabolum. al. LmLCassiod. inst. 2, 5, 9. LmLIsid. etym. 3, 16, 3: In conviviis vero lyra vel cithara circumferebatur (inde LmLIac. Leod. spec. 4, 8, 5. LmLIac. Leod. spec. 6, 74, 2. LmLIoh. Olom. 1 p. 3. LmLFr. Gafur. extr. exord. 26. LmLFr. Gafur. op. 1, 1. LmLNicol. Burt. 1, 2, 8. LmLFr. Gafur. theor. 1, 1. LmLHerb. Tr. 2, 3 p. 48). LmLIsid. etym. 3, 22, 8: Lyra dicta ἀπὸ το ληρεῖν, id est a varietate vocum, quod diversos sonos efficiat. ibid.: Mercurius lyram fecit et Orpheo tradidit (inde LmLRemig. Aut. 492, 8. LmLIoh. Aegid. 17, 77. LmLHier. Mor. 4 p. 21, 7). LmLIsid. etym. 3, 71, 36: Sic lyra pro Mercurio in caelum locata. al. [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 34, 52. [s.IX] LmLGloss. Mart. Cap. 11/6, 17-9: sicut mese in lira medio posita tetracordum facit, sic sol in medio planetarum. al.[] LmLIoh. Scot. annot. 5, 8: Sed si epica lyrico adiungantur sono, hoc est cum lyra cantentur, non solum epica verum, sed etiam lyrica poete vocant. LmLIoh. Scot. annot. 19, 17: enneaptongon chelin, hoc est novem sonorum liram. al. LmLRemig. Aut. 30, 21: ‚Chelis‘ Grece ‚lyra‘ a brachiis, quae Greci ‚chelas‘ dicunt. al. LmLAurelian. 1, 3: quomodo scilicet Orpheus coniugem suam Euridicen ab inferis lire modulamine pellectis, qui apud inferos erant, ad superos revocaverit. al. LmLReg. Prum. 5, 95: Tensibile (sc. genus artificalis musicae) fit intentione cordarum, ut puta in lira, cythara, arpa et huiusmodi. al. [s.XI] LmLPs.-Berno mon. 6, 1 (inde LmLFrut. brev. 4 p. 38). LmLAribo 14 p. 47. LmLVocab. mus. p. 139: Lyra: genus cytharae, dicta ‚apo tu lirin‘, id est varietate carminum. ibid. al. LmLVers. Fer tuba 6. [s.XII] LmLTrad. Guid. pr.: quod in instrumentis est constitutum, ut in cymbalis, organis, lyris et monochordo. LmLAnon. La Fage I pr. 11 (cf. LmLReg. Prum. 18, 29). LmLTheinr. Dov. 2, 10 p. 222, 12. [s.XIII] LmLHier. Mor. 4 p. 20, 8 (cf. LmLIsid. etym. 3, 22, 3). LmLIoh. Aegid. 17, 50. al. LmLTrad. Garl. plan. I 14: Instrumentorum quaedam procedunt a pulsu, ut est in cimbalis benesonantibus eiusdem. Quaedam a contactu in chordis, ut in lyra et cithara (sim. LmLTrad. Garl. plan. III 12-13). LmLAugust. min. C 11: Artificialia (sc. instrumenta) sunt, ex quibus sonus per industriam elicitur, ut lyra, tympanum, simphonia et cetera. LmLIoh. Groch. 135: instrumenta cum chordis principatum obtinent, cuiusmodi sunt psalterium, cithara, lyra, quitarra sarracenica et viella. LmLEngelb. Adm. 1, 3, 4. al. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 1, 17, 10. al. LmLHugo Spechtsh. comm. p. 59: illud instrumentum musicum, scilicet monochordum, plures habet pueros, scilicet lyram, cytharam, cymbalum et organum et sic de aliis. al. LmLComm. Boeth. II p. 30, 17. al. LmLAnon. Ellsworth 3 p. 196, 6. LmLAnon. Vratisl. p. 336a: Sed trumpetum et stampania possunt habere duas vel tres partes et delyrant frequenter ad quintam notam vel ad dyapason, idest ad octavam, ad modum tube vel lyre (sim. LmLMens. Si ille p. 508, 18). [s.XV] LmLIoh. Cicon. mus. 1, 15 p. 76, 4. LmLIac. Theat. 34: ita per septem licteras constat omnis melodia, que per vocem humanam efficitur vel per ingenium invenitur, sicut est in citharis, in liris (ms. et ed.: linis), in fistulis, in cimbalis et in cunctis generibus (ms.; ed: gravibus) musicorum. LmLGeorg. Ans. 1, 9. al. LmLAnon. Carthus. theor. pr. 4. LmLTrad. Holl. III 3 p. 27. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 3, 4. LmLPaul. Paulir. 7, 3, 1 p. 14. LmLIoh. Legr. tac. p. 420b. LmLIoh. Tinct. eff. 17, 6. al. LmLFr. Gafur. op. 1, 1. al. LmLBart. Ram. 1, 1, 6 p. 15: Sunt etiam chordae diversae et in longitudine et in grossitie, ut in cithara et lyra, polychordo, clavichordo, clavicimbalo, psalterio et in aliis pluribus instrumentis (inde LmLIoh. Hoth. exc. p. 32). al. LmLNicol. Burt. 1, 5, 38. LmLIoh. Tinct. inv. p. 41: Et in huiusmodi lyra septem chordas inter se tonis ac semitoniis differentes tetendisse fertur vel ad imitationem septem orbium planetarum. al. LmLBonav. Brix. 18, 19. LmLAdam Fuld. 1, 4. al. LmLFr. Gafur. theor. 1, 1. al. LmLLe Munerat tract. 4. al. LmLGuill. Pod. 1, 7. al. LmLFr. Gafur. pract. 2, 1. al. LmLHerb. Tr. 1, pr. p. 18. al. LmLSzydlov. 6 p. 26. al. LmLContr. Circa modum p. 28, 31. Organistr. Organicam p. 208, 2. cf. Panum, Stringed instruments p. 37 2 Laute, Lauteninstrument lute, instrument of the lute family [s.XV] LmLIoh. Tinct. inv. p. 40: Quid sit lyra populariter leutum dicta ... Lyra est instrumentum ex ligno concavo in modum testudinis formatum circa medium habens orificium et collum oblongum, super quod chorde ab infima parte eius iuxta orificium emergentes usque ad summam equaliter tenduntur. Et hanc sonitor manu sinistra non modo sustinet, verum etiam digitorum ipsius attactu chordas deprimit ac elevat. Altera vero aut digitis eius aut plectro chordas ipsas percutit. LmLIoh. Tinct. inv. p. 41: ad differentiam quorumdam[] aliorum instrumentorum, que ex ipsa lyra progressu temporis apud diversas regiones inventa sunt. Siquidem Hispanorum invento ex lyra processit instrumentum, quod ipsi ac Itali violam, Gallici vero dimidum leutum vocant. LmLIoh. Tinct. inv. p. 42: Quinetiam instrumentum illud a Catalanis inventum, quod ab aliis ghiterra, ab aliis ghiterna vocatur, ex lyra prodiisse manifestissimum est. al.
5928 Zeichen · 325 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    lyraf.

    Grimm (DWB, 1854–1961)

    lyra , f. lyra; die fremde form steht, auszerhalb streng gelehrter rede, selten: wie erhaben auch seine harfe, seine lyr…

  2. 18./19. Jh.
    Goethe-Zeit
    Lyra

    Goethe-Wörterbuch

    Lyra antikes Saiteninstrument; zugleich (dem jugendlichen Apoll zugeordnetes) Symbol für Musik u Dichtung: als Requisit …

  3. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    LYRA

    Hederich (Mythologie, 1770) · +4 Parallelbelege

    LYRA , æ, Gr . Λύρα, ας, die Leyer am Himmel , ist die, welche Mercurius zuerst erfunden, von dem sie Apollo, und von di…

  4. modern
    Dialekt
    Lyraf.

    Pfälzisches Wb.

    Lyra f. : ' flammendes Herz (Dicentra spectabilis) ', Lyra [Pirmas LA-Altd ( Wilde Notizen)]; vgl. Lyrablüte , Lidra ; S…

  5. Sprichwörter
    Lyra

    Wander (Sprichwörter)

    Lyra 1. Hätt' Lyra nicht über die Bibel geschrieben, wär mancher Doctor ein Esel geblieben. – Pistor., I, 60; Eiselein, …

  6. Latein
    lyra

    Lex. musicum Latinum

    lyra -ae f. 1. Lyra (harfenartiges Saiteninstrument) 2. Laute, Lauteninstrument — 1. lyre (harp-like stringed instrument…

  7. Spezial
    Lyra

    Deutsch-Ladinisch (Mischí)

    Ly|ra f. (-, Lyren) ‹mus› (griechisches Saiteninstrument) lira (lires) f.

Verweisungsnetz

31 Knoten, 27 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 4 Kompositum 20 Sackgasse 7

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit lyra

4 Bildungen · 3 Erstglied · 1 Zweitglied · 0 Ableitungen

lyra‑ als Erstglied (3 von 3)

Lyrablüte

PfWB

lyra·bluete

Lyra-blüte f. : = Lyra , Lyrablüt [BZ-Rohrb ( Wilde Notizen)]. »Weil die Blüten beim Halbieren die Form einer Lyra zeigen« [ Wilde Notizen].

Lyra, Friedr. Wilh

DWBQVZ

Lyra, Friedr. Wilh. *1794 Achelriede b. Osnabrück †1848 Osnabrück.

lyrator

LmL

lyra·tor

lyrator -oris m. Spieler der Lyra — lyre player [s.XIII-XIV] LmL Engelb. Adm. 1, 3, 4: Melodicus modus est lyratorum et fistulatorum, qui si…

lyra als Zweitglied (1 von 1)

PHILỸRA

Hederich

phi·lyra

PHILỸRA , æ, Gr . Φιλύρα, ας, ( Tab. III .) des Oceans Tochter, wurde vom Saturn in Thracien zu seinem Willen gebracht. Damit es aber seine …