Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
kundida st. f.
kundida st. f. ; ae. cýþþu ( vgl. Bosw.-T., Suppl. S. 143 ). — Graff IV,426. chundid-: nom. sg. -a Gl 1,281,28 ( Rd ; c h - Jb ). 584,20 ( Rb ). Thoma, Glossen S. 20,17. S 49,5 ( Exh. ); dat. sg. -v 191,5 ( B ); -o Gl 5,27,11 ( clm 4542, 9. Jh. ); acc. sg. -a S 275,4 ( B ). — cundid-: dat. sg. -u Mayer, Glossen S. 54,31 ( clm 4542, 9. Jh. ); dat. pl. -on 15,17 ( Bern 89, 9. Jh. ). 1) Zeichen, Zeugnis: chundida [ quod autem vidisti secundo ad eandem rem pertinens somnium: firmitatis ] indicium [ est, eo quod fiat sermo dei, Gen. 41,32 ] Gl 1,281,28, dazu auch daz dir ce ander stunt troumta io d…