lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

klecke

mhd. bis Dial. · 3 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

BMZ
Anchors
4 in 3 Wb.
Sprachstufen
3 von 16
Verweise rein
4
Verweise raus
5

Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)

klecke swv.

Bd. 1, Sp. 831b
klecke (ahd. chlechju Graff 4, 553) swv.
1. breche, reiße.
2. reiche aus, genüge. sô vil suoʒer er smacte, daʒ dâ wider unhôhe klacte wenig ausreichte aller edelen würze smac Servat. 2220. des ensol dir niht klechen, du solt in suochen drîʒech jâr Griesh. pr. 2,13. dir enklec och nit daʒ den armen liuten gîst dîn guot durch got, du solt dich och flîʒen das. 1,88. daʒ eʒ uns klec Hätzl. 1,91, 188. klacte das sînem meiden niht Gr. w. 3,645.
444 Zeichen · 18 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    kleckeswv.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +1 Parallelbeleg

    klecke ( ahd. chlechju Graff 4, 553 ) swv. 1. breche, reiße. 2. reiche aus, genüge. sô vil suoʒer er smacte, daʒ dâ wide…

  2. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    kleckef.

    Grimm (DWB, 1854–1961)

    klecke , f. , nebenform zu kleck m., wie klacke zu klack m. 1 1) spalt: klekk f. rima. Schottel 1345 , er gibt auch klak…

  3. modern
    Dialekt
    Klecke

    Pfälzisches Wb.

    Klecke s. Glecke ; klecken s. glecken .

Verweisungsnetz

9 Knoten, 8 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 5 Sackgasse 3

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit klecke

15 Bildungen · 13 Erstglied · 0 Zweitglied · 2 Ableitungen

klecke‑ als Erstglied (13 von 13)

kleckeln

DWB

kleck·eln

kleckeln , zeitwort zum vor., im 16. 17. jh. bezeugt für spitzenklöppeln ( s. klöckeln): und gehet vil auf macherlon, wenn man hauben, gepre…

klecken

FWB

1. ›sich spalten, platzen‹; 2. ›tönend schlagen, klappen, klopfen‹; 3. ›etw. beschmutzen‹; 4. ›etw. bauen, mauern, mit Lehm bearbeiten, aus …

klecken I

RhWB

klecken I -ę- = mit der Peitsche knallen s. klacken; -e- s. klicken;

klecken II

RhWB

klecken II -e- = springen, tot drücken s. klicken.

klecken III

RhWB

klecken III -ę- Köln 1840 schw.: durchschlagen, von Papier.

klecken IV

RhWB

klecken IV -ę- uMos 1807 schw.: et kleckt es reicht zu, es ist eben genug.

kleckerei

DWB

klecke·rei

kleckerei , f. 1) von klecken, inquinatio, maculatio Stieler 973 , sudelei, schmiererei, das klecken selbst und das gekleckte ( schrift, gem…

kleckerisch

DWB

klecke·risch

kleckerisch , adj. von klecker oder kleckern, maculosus Stieler 974 , Steinbach 1, 866 . bei jenem auch kleckerisches tuch pannus decolor, m…

kleckern

DWB

kleck·ern

kleckern , frequent. zu klecken 3. 1 1) eig., maculis inficere, sordes inferre, turpificare, z. b. einem fett auf ein kleid kleckern, auskle…

Ableitungen von klecke (2 von 2)

erklecke

BMZ

erklecke swv. ein solches verbum beruht nur auf erklahte troj. 25032, welches Grimm in H. z. 5,236 in erkrahte bessert.

zerklecke

BMZ

zerklecke swv. zerberste. er sluog in daʒ diu scheitel ime zerklakte sam ein ei Otto 145. der schedel und des kopfes bein wart zerklecket al…