Hauptquelle · Köbler Ahd. Wörterbuch
klak st. M. (a?, i?)
klak , st. M. (a?, i?)
- nhd.
- Klack, Knall, Krach
- ne.
- clapping sound
- ÜG.:
- lat. perfracta tonitrua (= donares klakka) Gl
- Q.:
- Gl (Anfang 11. Jh.)
- E.:
- s. germ. *klak-, *klakk-, sw. V., klatschen, zwitschern?; germ. *klakjan, sw. V., schlagen?; idg. *glag-, V., lärmen, klappern, zwitschern, Pokorny 350; vgl. idg. *gal- (2), V., rufen, schreien, Pokorny 350
- W.:
- mhd. klac, st. M., Riss, Spalt, Knall, Krach
- nhd.
- Klack, M., Klack, Krachen, Ritze, DW 11, 889
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 5, 224 (klac), EWAhd 5, 562