Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
klak M.
klak , M.
- nhd.
- Klecks
- Hw.:
- vgl. mhd. klac, mnl. clac
- E.:
- s. ahd. klak* 1, klac*, st. M. (a?, i?), Klack, Krach; s. germ. *klak-, *klakk-, sw. V., klatschen, zwitschern?; germ. *klakjan, sw. V., schlagen?; idg. *glag-, V., lärmen, klappern, zwitschern, Pokorny 350; vgl. idg. *gal- (2), V., rufen, schreien, Pokorny 350
- W.:
- s. nhd. Klack, M., Klack, Krachen, Ritze, DW 11, 889?
- L.:
- MndHwb 2, 567 (klak)