Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
kabeʒ stm.
kabeʒ stm. BMZ weisser kopfkohl. kabaʒ, kappiʒ Weist. kabus Ad. 825 ( 1302 ). kappuʒ Renn. alt. dr. 149 a f. kappûs (: hûs) Fragm. 88,89. gabûʒ Germ. H. 8,300. gabaus Geis. 430. kappas Zimr. chr. 2. 85, 11. kaps Mone z. 16,261. kabus, kappuʒ, kaps lapas Dfg. 318 a . n. gl. 228 a ; kopf, vgl. den fing. namen Kabeshankt und Hochstaph Hätzl. 2. 67,120 b ( bei Haltaus einzuschalten, s. Fromm. 5,474 ). — ahd. chapus zu lat. caput Dwb. 5,9.