Eintrag · Köbler As. Wörterbuch
jāmar Adj.
jāmar , Adj.
- nhd.
- „jammervoll“, traurig
- ne.
- sad (Adj.)
- Hw.:
- vgl. ahd. jāmar* (1)
- Q.:
- H (830)
- E.:
- germ. *jēmara-, *jēmaraz, *jǣmara-, *jǣmaraz, *jēmura-, *jēmuraz, *jǣmura-, *jǣmuraz, Adj., jämmerlich, leidvoll, jammernd; s. idg. *i̯em-, *i̯eh₁m-, V., halten, paaren, bezwingen, Pokorny 505
- W.:
- s. mnd. jamer, jammer, M., N., Jammer; B.: H Nom. Sg. giamar 4755 M, iamar 4755 C, 5914 C, iamer 5965 C; Kont.: H uuas iro iâmar muod 5914
- L.:
- Seebold, Chronologisches Wörterbuch des deutschen Wortschatzes 2, 452b (jāmar), Wortschatz der germanischen Spracheinheit, unter Mitw. v. Falk, H., gänzlich umgearb. v. Torp, A., 4. A., 1909, S. 329, Berr, S., An Etymological Glossary to the Old Saxon Heliand, 1971, 216
- Son.:
- vgl. Behaghel, O., Die Syntax des Heliand, 1897, S. 2, 9, 32, 180, 200, Sievers, E., Heliand, 1878, S. 396, 29, S. 473, 33 (zu H 5914)