lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

Insul

nur GWB · 1 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 1 Wörterbücher
Anchors
1 in 1 Wb.
Sprachstufen
1 von 16
Verweise rein
0
Verweise raus
0

Hauptquelle · Goethe-Wörterbuch

Insul

Bd. 5, Sp. 45
Insuls Insel Martina Eicheldinger M.E.
39 Zeichen · 2 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 18./19. Jh.
    Goethe-Zeit
    Insul

    Goethe-Wörterbuch

    Insul s Insel Martina Eicheldinger M.E.

Verweisungsnetz

1 Knoten, 0 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Sackgasse 1

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit insul

37 Bildungen · 36 Erstglied · 0 Zweitglied · 1 Ableitungen

insul‑ als Erstglied (30 von 36)

insulan

LDWB1

ins·ulan

insulan [in·su·lạŋ] m. (-s) Inselbewohner m., Insulaner m .

insulana

LDWB1

insulana [in·su·lā·na] f. (-nes) Inselbewohnerin f. , Insulanerin f .

insulanus

MLW

insula·nus

insulanus (-sol-), -a, -um. 1 adi. i. q. in insula situs, ad insulam pertinens, insularis – auf einer Insel gelegen, zu einer Insel gehörig,…

insular

Pfeifer_etym

Insel f. ‘von Wasser umgebenes Land’, mhd. insel(e), entlehnt aus gleichbed. lat. īnsula. Zuvor gilt (mit ungesicherter Quantität des Anlaut…

insularidyllisch

GWB

insular·idyllisch

insular-idyllisch Großschr ‘insular-idyllischer Zustand’: in Anspielung auf Ludwigs I vBayern Aufenthalt auf seiner römischen Besitzung Vill…

insularis

MLW

insula·ris

insularis , -e. 1 adi. i. q. insulanus – zur Insel gehörig, Insel- : Chart. Anhalt. I 764 (a. 1201/07) nos (sc. abbas) ... factum ipsius (sc…

insularisch

GWB

insula·risch

insularisch iSv die Mentalität der Briten kennzeichnend; mBez auf konservative Züge des engl Geisteslebens Oxford und Cambridge .. die Haltp…

insularius

MLW

insular·ius

insularius , -a, -um. insulanus – zur Insel gehörig, Insel- : Dipl. Frid. I. 1009 p. 305,27 domum -am insulariam Suitberti et Nuwemagen perf…

insulcabilis

MLW

* insulcabilis , -e. (in- et sulcabilis) ineptus ad colendum – unbestellbar, unbebaubar (in imag.) : Petr. Dam. epist. 8 p. 119,25 quatinus,…

insulco

MLW

insulco , -avi, -atum, -are. partic. perf. usu adi.: MLW l. 23; subst.: MLW l. 25. 1 strictius i. q. sulcare, (ex)arare – furchen, pflügen (…

Insulin

LDWB2

In|su|lin n. (-s,-e) ‹biol, med, farm› insulina f.

insulina

LDWB1

insulina [in·su·lī·na] f. ‹biol, med› Insulin n.

Insulinde

Meyers

Insulinde , Bezeichnung der Niederländer für den Malaiischen Archipel (s. d.), insbes. für ihre dortigen Besitzungen; s. Niederländisch-Indi…

Insulonym

FiloSlov

Insulonym , n инсулоним , м → FiloSlov Inselname, m

insulperen

WWB

in-sulperen V. a) in→ Sulper (Salzwasser) legen, einsalzen. — b) eine Arbeit aufschieben, liegen lassen ( Wal Bh).

insulse

MLW

adv . insulse . insubtiliter, infacete, inepte – nicht scharfsinnig, unzutreffend, ungereimt, dumm : Hincm. divort. 6 p. 158,27 quod (sc. iu…

insulsus

MLW

insulsus , -a, -um . script.: - sals-: MLW l. 40 . struct. c. praep. de : MLW l. 44 . 1 proprie (in imag.: MLW l. 44) i. q. non salsus, non …

insulta

LDWB1

insulta [in·sụl·ta] f. (-tes) Beleidigung f. , Beschimpfung f. , Kränkung f . → ofenüda.

insultabundus

MLW

insultabundus , -a, -um. contumeliosus, iniuriosus, insultans – beleidigend, verspottend, verhöhnend : Rup. Tuit. vict. 5,19 p. 174,27 Emman…

insultans

MLW

insult·ans

adi. insultans , -antis. protervus – dreist, unverschämt : Dipl. Heinr. II. 319 p. 400,3 ut -antem insultantem comitum presumpcionem nostra …

insultanter

MLW

insult·anter

adv . insultanter . contumeliose – schmähend, spottend : Gesta Trev. cont. I 10 p. 183,23 quasi regii honoris proditores contumeliis afficie…

insultarius

MLW

insult·arius

* insultarius , -a, -um. insultans, maledicens – beleidigend, Schimpf- : Agob. 11,79 si fel inventum non fuerit, ... inmunda ... christianis…

insultatio

MLW

insultatio (-cio), -onis f. 1 (petulans) exsultatio – das (übermütige, ausgelassene) Hüpfen, Springen : Anselm. Bis. rhet. 3,3 p. 169,1 ince…

insultativus

MLW

* insultativus , -a, -um. insultans, maledicens – beleidigend, schmähend : Oliv. hist. Dam. 27 p. 210,18 clamor ortus est insultantium (-us …

insultator

MLW

insultator , -oris m. illusor, delusor, offensor – Spötter, Verspotter, Beleidiger : Acta imp. Winkelm. II 1009 p. 676,33 (epist. papae a. 1…

insultatorie

MLW

adv. insultatorie . insultanter – beleidigend, schmähend : Liber. revel. Rich. 55 p. 69,6 ne dicam sicut demones, qui eam (sc. cruciculam) -…

insultatorius

MLW

insultator·ius

insultatorius , -a, -um. script. - ltori(us): MLW p. 2089, 3. insultans, maledicens – beleidigend, schmähend : Gloss. psalt. Lunaelac. 34,24…

insultatrix

MLW

insultatrix , -icis f. quae illudit, deludit, offendit – eine, die verhöhnt, verspottet, beleidigt (usu attrib.) : Chart. Lamb. Leod. add. 2…

Ableitungen von insul (1 von 1)

insule

Lexer

insule swf. s. insele.