Eintrag · Meyers Konv.-Lex. (1905–09)
- Anchors
- 4 in 3 Wb.
- Sprachstufen
- 2 von 16
- Verweise rein
- 1
- Verweise raus
- 0
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
19./20. Jh.
Konversationslex.Impar
Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +1 Parallelbeleg
Impar , lat., ungleich; impari Marte, lat., mit ungleichen Streitkräften; Imparität , Ungleichheit.
-
—
Lateinimpar
Mittellateinisches Wb. · +1 Parallelbeleg
1. impar (inpar), -is. struct. c. abl.: MLW l. 69. I de relatione rerum variarum i. q. inaequalis, dispar, diversus, dis…
Verweisungsnetz
5 Knoten, 1 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit impar
30 Bildungen · 27 Erstglied · 2 Zweitglied · 1 Ableitungen
impar‑ als Erstglied (27 von 27)
imparada
LDWB1
imparada [im·pa·rạ·da] f. (-des) Erwerb m. ◆ imparada de n lingaz Spracherwerb m.
imparadëssa
LDWB1
imparadëssa [im·pa·ra·dës·sa] f. (-sses) Kaiserin f.
imparadú
LDWB1
imparadú [im·pa·ra·dú] m. (-dus) Kaiser m. ◆ lîta dl imparadú Kaiserwahl f. ▬ unje imparadú zum Kaiser salben. ✒ dédei al imparadú ci che é …
imparatus
MLW
imparatus (inp-), -a, -um. non (prae)paratus, impraeparatus – unvorbereitet, ungerüstet : Trad. Frising. 23 p. 51,19 (a. 765) ne nos inprovi…
Impardonnābel
Meyers
Impardonnābel (franz., spr. ängp-), unverzeihlich.
imparenté
LDWB1
imparenté [im·pa·ren·tę́] I adj. (-tá, -tada) 1 verwandt, zur gleichen Familie gehörend 2 gleicher Abstammung II vb.refl. se imparenté verwa…
imparilitas
MLW
imparilitas , -atis f. inaequalitas, diversitas – Ungleichheit, Verschiedenartigkeit : Emo chron. 90 stultis iuvenibus obviat, quod aut -e i…
imparitas
MLW
imparitas , -atis f. 1 natura numeri imparis – das Ungerade-Sein (t. t. math.) : a in univ.: Ps. Beda arithm. 1 (rec. β) quae (unitas) est -…
impariter
MLW
adv . impariter . 1 inaequaliter, differenter, aliter – ungleich, in ungleicher Weise, verschieden, anders : a in univ.: Uffing. Ida 2,5 p. …
Imparlance
Herder
Imparlance (—länß), im engl. Rechtsgebrauche die Erlaubniß zu einem Vergleich während eines Aufschubs.
Imparochation
Herder
Imparochation , lat.-dtsch., Einpfarrung; imparochiren , einpfarren.
imparte
MLW
imparte v. in et pars. Leithe-Jasper
Impartiāl
Meyers
Impartiāl (franz.), unparteiisch; Impartiaux (»die Unparteiischen«), in der französischen Revolutionszeit das Zentrum im Konvent.
impartialis
GWB
impartialis lat, auch Großschr jur, pl, mehrheitl idVbdg ‘exteri (domini) impartiales’: (auswärtige) unparteiische Sachverständige, auch Rev…
Impartibel
Herder
Impartibel , lat.-deutsch, untheilbar; Impartibilität , Untheilbarkeit.
impartibilis
MLW
impartibilis , -e. ? form. -iabil(is): MLW l. 39. qui dividi non potest, indivisibilis, ex partibus non consistens – unteilbar, nicht aus Te…
imparticipabilis
MLW
imparticipabilis , -e. qui participari non potest, non participabilis – unteilhaftig : Albert. M. div. nom. 11,27 p. 424,73 in prima (soluti…
imparticipatus
MLW
imparticipatus (inp-), -a, -um. qui participari non potest, non participabilis – unteilhaftig : Tract. Ebor. f. 182 hoc (sc. status) est eor…
impartio
MLW
impartio v. impertio. Leithe-Jasper
impartitio
MLW
impartitio v. impertitio. Leithe-Jasper
impartiziun
LDWB1
impartiziun [im·par·ti·ziụŋ] f. (-s) Anordnung f., Instruktion f., Auftrag m.
imparûr
FindeB
imparûr stm. s. lampriure stm.
imparzial
LDWB1
imparzial [im·par·ziāl] adj. (-ai, -a) 1 objektiv, sachlich 2 unparteiisch, unbefangen, neutral.
imparzialité
LDWB1
imparzialité [im·par·zia·li·tẹ́] f. (-tés) Objektivität f., Unparteilichkeit f., Nüchternheit f.
imparzialmënter
LDWB1
imparzialmënter [im·par·zial·mën·ter] adv. neutral, objektiv.
imparûr
MWB
imparûr stM. → lampriure MWB 2 1870,21;
imparūr
KöblerMhd
imparūr , st. M. Vw.: s. lampriure
‑impar als Zweitglied (2 von 2)
tonus impar
LmL
tonus impar v. LmL tonus par - tonus impar
tropus impar
LmL
tropus impar v. LmL tropus par - LmL tropus impar
Ableitungen von impar (1 von 1)
imparé
LDWB1
imparé [im·pa·rę́] I vb.tr. (impara) 1 (n lingaz) lernen, erlernen 2 (porvé, fá proa) üben, sich anlernen 3 lehren, beibringen II vb.intr. 1…