Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
hulis st. m.
hulis st. m. , mhd. huls; as. hulis ( vgl. Holthausen, As. Wb. S. 38 ), mnd. hüls, mnl. huls; vgl. nhd. hulst. — Graff IV,881. hulis: nom. sg. Gl 2,44,18 ( clm 6404, 10. Jh.; -v-). 635,26 ( clm 18059, 11. Jh. ). 673,30 ( 2 Hss. ). 3,468,22. Amsterd. Beitr. 19,90,52; gen. sg. - ] es Gl 2,635,26 ( clm 18059, 11. Jh. ); instr. sg. - ] o 683,15 ( Schlettst., 12. Jh.; zum Instr. vgl. Fasbender S. 76 ); huliz: nom. sg. 626,5/6 ( clm 18059, 11. Jh.; von 2. Hd., s. o. ); hulus: dass. 4,349,36 ( Trient 1660, 11. Jh. ); hules: dass. 3,472,7 ( Bonn 218, 11. Jh. ); huls: dass. 720,32. 4,178,53 ( beide Ber…