Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
heimbringa sw. f.
sw. f. — Graff III,201. IV,951.
heim-bringun: acc. sg. Nc 815,15 [179,2].
die ins Haus, nach Hause Geleitende (Bez. für Juno, die die Braut zum Haus des Bräutigams geleitet): uuegoleittun . heimbringun . salbsmizun . curtilflegun . suln dih todige dierna gehiendo zu in ladon . daz tu iro ferte uualtest . unde sie ze lieben seldon bringest iterducam et domiducam . unxiam . cinctiam . mortales puellae debent in nuptias convocare . ut et itinera earum protegas . et in optatas domos ducas.