Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gundfano sw. m.
gundfano sw. m. ; as. gūthfano, mnl. gonfanoen, goffanoen, gaffanoen; ae. gúþfana; an. gunnfáni. — Graff III,521 f. chund-fan-: nom. sg. -o Gl 1,295,20 ( Jb-Rd ); acc. sg. -un 801,27. — cvnt-fanvn: acc. pl. Gl 2,766,18. — cund-fan-: nom. sg. -o Gl 1,356,1 ( Sg 295, 9. Jh. ). 2,5,14. 4,314,11; acc. sg. -on O F 5,2,9 (k-). — gunt- fan-: nom. sg. -o Gl 1,356,2 ( Sg 9, 9. Jh. ). Mayer, Glossen S. 26,14; acc. pl. -on Gl 1,356,2 ( S. Paul XXV d/82, 9./10. Jh.; -uanon). 2,500,1 = Wa 86,20/21 ( 2 Hss. ). Gl 2,711,40. — gund-fan-: nom. sg. -o Gl 1, 356,1. 2,495,21. 501,6; acc. sg. -on S 85,27 ( Ludw. )…