Eintrag · Elsässisches Wb.
- Anchors
- 2 in 1 Wb.
- Sprachstufen
- 1 von 16
- Verweise rein
- 1
- Verweise raus
- 1
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
modern
Dialektgrüen
Elsässisches Wb. · +1 Parallelbeleg
grüen [krìan Liebsd. bis Horbg. K. ; krìèn Olti. Mütt. Z. ; krìą Geisp. ; krên Ndhsn. ; krîn Str. W. ] Adj. Adv. 1. grün…
Verweisungsnetz
4 Knoten, 2 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit grueen
44 Bildungen · 35 Erstglied · 0 Zweitglied · 9 Ableitungen
grueen‑ als Erstglied (30 von 35)
grüendonerstac
FindeB
* grüendonerstac stm. EvB.
Grüendonnerstag
ElsWB
Grüendonnerstag [Krîntùnərtâ Str. ; Krìəntùərti K. Z. ] m. Gründonnerstag. Rda. D e r G. ge h t im Karfrita g vor der Unterrock guckt unt…
grüenede
Lexer
grüenede stf. ib. grüne farbe Lit. ;
grüenekeit
FindeB
* grüenekeit stf. Apk. Tauler
grüenen
Lexer
grüenen swv. BMZ prät. gruonte, gruonde: tr. grüene machen Mart. (143,46 bei Kell. ergruonden) ; refl. sich frisch erhalten Bon. Mart. ( lie…
grüenende
FindeB
grüenende part.adj. Seuse
Grüengesuppe
ElsWB
Grüe n g e suppe [Krìəksùpə Heidw. ] f. Suppe mit viel Gewürz.
grüengevar
Lexer
grüen-ge-var adj. s. v. a. grüenvar Lieht. 73,4.
grüenheit
Lexer
grüen-heit stf. viriditas Dfg. 622 b . Marld. han. 117,36. 126,2.
grüenig
ElsWB
grüenig Adj. grünend: grüenigi Matte n Hi. — Schweiz. 2, 756.
Grüenkrut
ElsWB
Grüenkrut , s. Krut 2.
grüenlëcht
ElsWB
grüenlëcht [krìanlaχt Su. Bf. ; krînlæχt Str. ; krìenlat K. Z. ] grünlich. D’ Strimf wys un grüenlecht gflammt’ Pfm. I 4. — Schweiz. 2, 756.
grüenlich
FindeB
grüenlich adj. Apk.
grüenlîchen
Lexer
grüen-lîchen adv. grün Wolk. 63. 3,9.
grüenlig
ElsWB
grüenlig [krìènlik Mütt. Dü. ] Adj. grünlich. — Schweiz. 2, 756.
Grüenling
ElsWB
Grüenling [Krianlì Geberschw. Hlkr. Logelnh. ; Krìènle Rapp. ] m. Grünfink, Grünhänfling, Linota chloris. ‘der Grünling’ Fisch. Garg. 308.…
grüenlot
Lexer
grüenlot adj. grünlicht Mgb. 452,25.
grüenmât
Lexer
grüen-mât stn. BMZ grummet, gras, welches grüen ( unreif ) gemäht wird, nicht reif wie das heu ( Weig. 1,461 ), succidium gruamât Dfg. 583 b…
grüenmâtsac
Lexer
grüen-mât-sac stm. Gruomatsack als fing. name Fasn. 367,17.
grüenmâtwise
Lexer
grüen-mât-wise stf. grummetwiese Mb. 36 a , 589.
Grüenschaub
ElsWB
Grüenschaub [Kriènœyp Ingenh. ] n. Siebenzeiten, Trigonella fœnum graecum, Grünschau Bischh. Kirschl. 2, 443. ‘Unsre Bauren sagen, corrupta…
Grüenshalle
ElsWB
Grüenshalle [Krìantshàlə Logelnh. ] f. Gemüsemarkt. — Das Wort Halle ist aus der Schriftsprache eingeführt; vgl. Bayer. 1, 1074.
grüenslen
ElsWB
grüensle n [krỳanslə Bf. ; krìèntslə Kerzf. ] nach frischem Grün riechen: dis Gemües grüens e lt. ‘’S gruenselt noch, mer henn halt z’ Morje…
grüensol
Lexer
grüen-sol swf. BMZ die ross-, wasserminze, mentastrum Voc. o.
grüenspân
Lexer
grüen-spân , grüen-spât stm. viride hispanum Dfg. 622 b . vgl. spângrüen.
grüenspanig
ElsWB
grüenspanig [krìənpùnik Hlkr. ; krînpùni Str. ; krìènpóni Z. ] Adj. 1. mit Grünspan bedeckt. 2. übtr. verärgert, griesgrämig. Möcht m e r…
Grüenspan(t)
ElsWB
Grüen span(t) [Krìənpùn Münster ; Krìænpùn u. Krìənpòn Rapp. ; Krìənpùnt Logelnh. Ingw. ; Krìənpón K. ; Krìènpón Z. ; Krînpór Betschd…
Grüenspëcht
ElsWB
Grüenspëcht m. Dü. , Grüen speich f. Ingw. Grünspecht, auch Rëje n voj e l genannt, weil sein Ruf schlechtes Wetter ankündigt.
grüenspëht
Lexer
grüen-spëht , gruon-spëht stm. BMZ grünspecht Gl. Erlœs. XLIV, 59.
Grüenspeich
ElsWB
Grüenspeich , s. –spëcht.
Ableitungen von grueen (9 von 9)
begrüen
MeckWB
begrüen -grujen bereuen: dat warst du begrüen Wa GFlot ; begrujen Gü Baumg ; mit be- erweitertes gerüen.
begrüene
BMZ
begrüene swv. mache grün. möht ich dirʒ wol begrüenen unt dîn herze also erküenen daʒ du den prîs bejagtes Parz. 489,13.
begrüenen
Lexer
be-grüenen swv. BMZ grün machen Parz. bî dem, der busch u. heide begrüenet Malag. 64 a .
ergrüene
BMZ
ergrüene swv. mache grün. wie ergrüenet und ergelbet hât in diu minne leseb. 875,20.
ergrüenen
Lexer
er-grüenen swv. BMZ grün machen Suso.
gegrüenen
LexerN
ge-grüenen swv. intr. Part. B. 3759.
grüene
Lexer
grüene adj. BMZ grien Chr. 5. 133,19. grön Hätzl. 2. 20,96 ff. 21,35 ; md. grûne: grün eigentl. u. bildl., allgem. ( ein grüeniu lîste Engel…
ungrüene
Lexer
un-grüene adj. nicht grün. bildl. gegen einem ungrûne sîn, ihm zürnen Pass. K. 675,74.
vergrüenen
Lexer
ver-grüenen swv. ganz grün machen, werden. daʒ velt was gar vergrüenet Parz. 96,15.
Zitieren als…
- APA
-
Cotta, M. (2026). „grueen". In lautwandel.de — Aggregat aus 53 historischen deutschen Wörterbüchern. Abgerufen am 19. May 2026, von https://lautwandel.de/lemma/grueen/elswb?formid=G01703
- MLA
-
Cotta, Marcel. „grueen". lautwandel.de, 2026, https://lautwandel.de/lemma/grueen/elswb?formid=G01703. Abgerufen 19. May 2026.
- Chicago
-
Cotta, Marcel. „grueen". lautwandel.de. Zugegriffen 19. May 2026. https://lautwandel.de/lemma/grueen/elswb?formid=G01703.
- BibTeX
-
@misc{lautwandel_grueen_2026, author = {Cotta, Marcel}, title = {„grueen"}, year = {2026}, howpublished = {lautwandel.de — Aggregat aus 53 historischen deutschen Wörterbüchern}, url = {https://lautwandel.de/lemma/grueen/elswb?formid=G01703}, urldate = {2026-05-19}, }