Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
Aggregat · alle Wörterbücher
grîn
ae. bis Dial. · 8 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag
Alle 8 Wörterbücher ▾- Anchors
- 11 in 8 Wb.
- Sprachstufen
- 4 von 16
- Verweise rein
- 20
- Verweise raus
- 20
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
8.–11. Jh.
Altenglischgrinst. N. (a)
Köbler Ae. Wörterbuch
grin , st. N. (a) nhd. Schlinge, Fallstrick, Falle, Halfter (M./N./F.) ÜG.: lat. laqueus Gl Q.: Gl E.: unbekannter Herku…
-
8.–11. Jh.
Althochdeutschgrin
Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
bigrintilônAWB sw. v. II, nur in Gl. 1,447,13 (Rb), nur part.prät. picrintilot: ‚verriegeln; se- rare‘. Durch eine Verwe…
-
1050–1350
Mittelhochdeutschgrînstm.
Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +4 Parallelbelege
grîn stm. 1. daʒ ors erhuop einen sô hôhen grîn gewieher Parz. 155,30. vgl. bâc das. 156,4. im gedichte vöm hausrathe 11…
- modern
Verweisungsnetz
42 Knoten, 46 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit grin
408 Bildungen · 400 Erstglied · 3 Zweitglied · 5 Ableitungen
grin‑ als Erstglied (30 von 400)
grinlachen
SHW
grin-lachen Band 2, Spalte 1469-1470
grînan
AWB
grînan st. v. , mhd. grînen, nhd. greinen; mnd. grînen, mnl. grinen. — Graff IV,328. Praes.: crin-: 1. sg. -o Gl 2,453,50 ( 2 Hss. ). 3,240,…
Grinario
KöblerGerm
Grinario , ON nhd. Grinario (Köngen am Necker?) Q.: ON (5. Jh.) E.: lat. Herkunft?
Grinbir
LothWB
Grin-bir kleine, grünliche Birne.
Grinboort
MeckWB
Grinboort m. Dachs Ro AHeide .
Grinbrunne
LothWB
Grin-brunne m. Ri. Brunnen, aus dem, wie die Kinder glauben, die Hebamme die neugebornen Kinder herausnimmt.
grincio
MLW
grincio (grun-, -ngio, -ntio), -ire. de graculis i. q. garrire – rufen, schwätzen : Aldh. ad Acirc. 114 p. 156,17 in quarta ... coniugatione…
Grind(s)chopf
Idiotikon
Grind(s)chopf Band 3, Spalte 412 Grind(s)chopf 3,412
grind
FWB
1. ›Aussatz, Hautausschlag unterschiedlicher Genese (vorzugsweise auf dem Kopf und im Gesicht)‹, möglicherweise ›Schorf, Krätze‹; metonymisc…
Grindauge
SHW
Grind-auge Band 2, Spalte 1465-1466
Grindbart
SHW
Grind-bart Band 2, Spalte 1465-1466
Grindbickel
SHW
Grind-bickel Band 2, Spalte 1465-1466
Grindblume
SHW
Grind-blume Band 2, Spalte 1465-1466
Grindbuckel
SHW
Grind-buckel Band 2, Spalte 1467-1468
Grindbusch
SHW
Grind-busch Band 2, Spalte 1467-1468
Grindesel
SHW
Grind-esel Band 2, Spalte 1467-1468
Grindfratze
SHW
Grind-fratze Band 2, Spalte 1467-1468
Grindgosche
SHW
Grind-gosche Band 2, Spalte 1467-1468
Grindigel
SHW
Grind-igel Band 2, Spalte 1467-1468
Grindkopf
SHW
Grind-kopf Band 2, Spalte 1467-1468
Grindmagen
SHW
Grind-magen Band 2, Spalte 1467-1468
Grindmaul
SHW
Grind-maul Band 2, Spalte 1469-1470
Grindnase
SHW
Grind-nase Band 2, Spalte 1469-1470
Grindnickel
SHW
Grind-nickel Band 2, Spalte 1469-1470
Grindohr
SHW
Grind-ohr Band 2, Spalte 1469-1470
Grindplatte
SHW
Grind-platte Band 2, Spalte 1469-1470
Grindpoche
SHW
Grind-poche Band 2, Spalte 1469-1470
Grindsack
SHW
Grind-sack Band 2, Spalte 1469-1470
Grindschlappen
SHW
Grind-schlappen Band 2, Spalte 1469-1470
Grindschnute
SHW
Grind-schnute Band 2, Spalte 1469-1470
‑grin als Zweitglied (3 von 3)
Chagrín
Adelung
Der Chagrín , (sprich Schagrang,) des -s, plur. inus. 1) Leder von Fischottern, Seehunden, oder auch von dem Rücken oder Kreuze eines Esels,…
Lohengrin
KöblerMhd
Lohengrin , M.=PN Vw.: s. Lohernagrōn
pilgrin
DWB
pilgerin , pilgrin , m. , im 16. jh. noch vereinzelt vorkommende, dem mhd. pilgerîn, bilgrîn entsprechende form mit gekürztem auslaute ( s. …
Ableitungen von grin (5 von 5)
begrînen
MNWB
* begrînen , v. , belachen.
ergrîne
BMZ
ergrîne stv. 1. fange an zu grînen. dô wart niemen lût, man hôrte ein ros ergrînen wiehern Gudr. 1395,2. 2. etlîche wolten got grôʒ ding abe…
ergrînen
Lexer
er-grînen stv. II. BMZ intr. anfangen zu grînen Gudr. Wolk. 14,4. 15 ; tr. zum grînen bringen Buch d. r., ir wellet die armen liute gar unde…
grîne
Lexer
grîne s. unter griebe.
vergrinen
ElsWB
vergrine n [fərkrenə Hf. ] Part. verweint: e vergrine n s Gsicht, vergrineni Auje n . — Schweiz. 2, 746.