Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
gomo sw. M. (n)
gomo , sw. M. (n)
- nhd.
- Mann, Held, Heros, Mensch, Vornehmer, Aristokrat, Herr
- ne.
- man (M.), hero, human (M.)
- ÜG.:
- lat. baro Gl, (erilis) Gl, heros Gl, homo O, procer Gl, (senator) Gl, vir Gl, I
- Vw.:
- s. brūti-, *diot-, sisa-, truht-
- Hw.:
- vgl. anfrk. *gomo?, as. *gomo?, gumo?
- Q.:
- Gl (nach 765?), I, M, O
- I.:
- Lbd. lat. heros?, senator?
- E.:
- germ. *gumō-, *gumōn, *guma-, *guman, sw. M. (n), Mensch, Mann; idg. *g̑ʰₑmon-, *g̑ʰₒmon-, M., Mensch, Mann, Irdischer, Pokorny 415
- W.:
- mhd. gome, goume, sw. M., Mann; vgl. nhd. gam, Suff., gam
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 4, 330 (gomo), ChWdW8 146b (gomo), ChWdW9 362a (gomo), EWAhd 4, 527
- Son.:
- Smr01 = Murbacher Sammelglossar (Oxford, Bodleian Library Jun. 25), Tgl030 = Reichenauer Juvencus- und Sedulius-Glossen II (Karlsruhe, Badische Landesbibliothek Aug. CCXVII), Wba03 = Affatim-Glossar (Oxford, Bodleian Library Jun. 25)