Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
goumo sw. m.
sw. m. — Graff IV,203 s. v. gouma.
koumen: acc. sg. Gl 2,691,54 (c-). Thoma, Glossen S. 10,26. 15,31. — goumen: acc. sg. Gl 1,719,37. 2,694,2. Thoma, Glossen S. 9,17. Nc 831,9 [199,13].
Wahrnehmung, Beachtung; nur als goumon neman, tuon belegt: a) etw. wahrnehmen, bemerken, erkennen: ferstuont. koumen nam [(Jacob)] animadverterit [quoque faciem Laban, quod non esset erga se sicut heri, Gen. 31,2] Thoma, Glossen S. 10,26; mit Nebensatz: teta si (die Venus) goumen an iro . uuio scone si (die Philologia) uuas hoc in ea perhibetur . intuita . quod admodum pulchra Nc 831,9[199,13]; als wiedersehen: goumen ni nam [nec post oculis est reddita (sc. die Creusa, Gattin des Äneas) nostris, nec prius amis- []sam] respexi [animumve reflexi, Verg., A. II,741] Gl 2,694,2; b) einer Sache oder Person Beachtung schenken: etw. im Gedächtnis, Sinn bewahren: koumen nam [pater vero rem (sc. den Traum des Joseph) tacitus] considerabat [Gen. 37,11] Thoma, Glossen S. 15,31; jmdn. würdigen: coumen nemant [di tibi, si qua pios] respectant [numina ... praemia digna ferant, Verg., A. I,603] Gl 2,691,54; c) wachsam auf jmdn. achten, aufpassen, jmdn. bewachen: namun sin goumen [sedentes (sc. die Kriegsknechte unter dem Kreuz)] servabant [eum (den Gekreuzigten), Matth. 27,36] Gl 1,719,37; d) fürsorglich auf etw. achten, einer Sache Fürsorge zuwenden: goumen neme [iustum est igitur, ut aliquando] provideam [etiam domui meae, Gen. 30,30] Thoma, Glossen S. 9,17.
Komp. fora-, ingoumo.