Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gisang st. n.
st. n. oder m., mhd. gesanc n. m., nhd. gesang m., dial. bair. rhein. gesang n. Schm. 2,310, Rhein. Wb. 7,736; mnd. gesanc m., mnl. gesanc n. — Graff VI,251.
ki-sanch: acc. sg. Gl 1,496,31 (Stuttg., Theol. et phil. fol. 218, Gll. 12. Jh.?); gi-: nom. sg. 573,68 (M, clm 22201, 12. Jh.). — ke-sank: nom. sg.? ZfdPhil. 129,18,2 (clm 6324, Hs. 9. Jh.; zu -k vgl. Schatz, Abair. Gr. § 73).
gesanc in rustiugesanc Gl 2,113,30 s. rustîg u. sang. 1) (Hervorbringung oder Erklingen von) Musik: a) von Menschen: Musizieren: gisanch musica [in luctu importuna narratio, Eccli. 22,6] Gl 1,573,68 (gemeint ist fröhliche Musik, vgl. Arndt 2,448 Anm. 8 u. Loch-Reischl 2,2,185 Anm. d; 9 Hss. sang); b) von den Planeten: Sphärenmusik (vgl. dazu Glauch, Mart. Capella S. 191 f.): kisanch concentum [caeli quis dormire faciet? Job 38,37] Gl 1,496,31 (zu concentus ‘Sphärenharmonie’ vgl. Mlat. Wb. II,1155,1 ff. u. Thes. IV,20,63). 2) unbestimmter Textbezug: Singen, Gesang (?): kesank [vox ... eius (des Psalmensängers) non aspera, vel rauca, vel dissonans; sed canora erit, suavis, liquida, atque acuta, habens sonum, et melodiam sanctae religioni congruentem, non quae tragica exclamat arte, sed quae Christianam simplicitatem in ipsa modulatione demonstret, nec quae] musico gestu vel theatrali arte redoleat [, sed quae compunctionem magis audientibus faciat, Is., De off. 2,12 p. 792] ZfdPhil. 129,18,2 (evtl. Kommentierung der ganzen Passage, so Nievergelt a. a. O.; auf der Hss.-Seite beginnt der Text mit suavis; vielleicht soll kesank nur das auf der vorangegangenen Seite genannte Subj. vox dieses Satzes in Erinnerung rufen, das im Folgenden nur immer mit quae aufgenommen wird; oder ist die Gl. auf lat. sonum ‘Klang’ oder melodiam ‘Wohlklang’ zu beziehen?).