Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gifrem(m)en sw. v.
sw. v., mhd. gevremen; as. gifremmian; ae. gefremman. — Graff III, 644 f.
gi-frem-: 3. sg. -id Gl 4,297,20 = Wa 55,28 (Ess. Ev., 9. Jh.); inf. -en T 67,13; inf. dat. sg. -enne S 328,25 (Fuldaer B., Hs. A). T 67,12. 14; -inne S 328,25 (Fuldaer B., Hs. C); 3. pl. prt. -itun T 7,11; part. prt. -it 75,3. 78,2. 108,7; nom. pl. m. -ite 94,2. 167,7; nom. pl. n. -itu 4,4; ge-: 1. sg. conj. prt. -idi S 330,19; part. prt. nom. pl. n. -itiu Gl 2,91,44 (Würzb. Mp. th. f. 146, 9. Jh., vgl. Beitr. (Halle) 85,83).
gi-uremidi: 1. sg. conj. prt. S 329,3. 1) etw. vollbringen, ausführen, begehen: thinan uuillon zi giuuircanne inti zi gifremenne S 328,25. suo so ih se (die Sünden) giuremidi 329,3. so ih iz selbo gefremidi oder anderemo gehancti 330,29. tho sie gifremitun allu after truhtines euuu perfecerunt T 7,11. solihiu megin, thiu thuruh sino (Christi) henti uuerdent gifremit efficiuntur 78,2. uuio bin gitruobit, unza iz gifremit uuirdit! usque dum perficiatur 108,7; Glossen: gefremitiu [statuit palam factis omnibus amputare universa, quae ab eodem male] commissa [sunt, Conc. Gangr. Praef., Maaßen S. 935] Gl 2,91,44. ne gefremid peccatum quod ... et tamen non perfecit (vgl. Gallée, Sprachdenkm. S. 44 f.) [zu: filius unicus matris suae, Luc. 7,12] 4,297,20 = Wa 55,28; — einen Kampf führen: uuelih cuning farenti zi gifremenne gifeht uuidar anderan cuning committere bellum T 67,14; — im Passiv: in Erfüllung gehen: uuanta thiu uuerdent gifremitu thiu thar giquetan vvurdun iru perficientur 4,4. 2) ein Bauwerk fertigstellen: after thiu her gilegit thie fundamenta inti ni mag iz gifremen et non potuerit perficere T 67,13; elliptisch: oba her habet zi gifremenne si habet ad perficiendum 12. 3) im Passiv: etw. werden, mit Prädikativ: bithemphit thaz uuort, inti uzan uuahsmon ist gifremit et sine fructu efficitur T 75,3. nibu ir uuerdet giuuentita inti gifremite soso theser luzilo nisi conversi fueritis et efficiamini sicut parvuli 94, 2. thaz ir mihilan uuahsmon bringet inti sit gifremite mine iungiron et efficiamini mei discipuli 167,7.
Vgl. giframon as.