Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
gifeht
Gl., im T, bei I:
‚Kampf, Gefecht, Wider-, in Verbindung mit
streit, Wettkampf; bellum, certamen, expug-
natio, impugnatio, luctamen, Mars (übertra-
gen), proelium, pugna‘
gibûrskaflîh
‚Bürgerkrieg; bellum civile‘, mit
hîwisclîh
‚häusliche Auseinandersetzung;(mhd. gevechte, nhd.
bellum domesticum‘
Gefecht; mndl. gevecht; ae. gefeoht). Kollek-
tives Abstraktum vom st. v. III fehtan (s. d.)
oder Ableitung vom f. ō(n)-St. fehta (s. d.);
Wilmanns [1906–30] 1967: 2, §§ 159, 1a.
160. – Ahd. Wb. 3, 683 f.; Splett, Ahd. Wb. 1,
218; Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 388; Schützei-
chel6 102; Starck-Wells 206; Schützeichel,
Glossenwortschatz 3, 87.