Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gifaldan red. v.
red. v., mhd. gevalten; ae. gefealdan. — Graff III,513 f.
Praes.: ki-uald-: 2. sg. -is Gl 1,388,40 (Rb); 3. sg. -it 546,41 (Rb).
Zum Part. Praet. vgl. faldan. 1) etw. mit etw. umwinden, -flechten, m. Präp. mit + Dat.: mit mittulle kiualdis edo kipintis [si septem crines capitis mei] cum licio plexueris [, et clavum his circumligatum terrae fixeris, infirmus ero, Jud. 16,13] Gl 1,388,40. 2) etw. ineinanderflechten, -falten: die Hände: kiualdit [stultus] complicat [manus suas, Eccles. 4,5] Gl 1,546,41.
Abl. gifaldida.