Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gi-fal st. m. oder n.
gi- fal st. m. oder n. , mhd. geval st. m. n. ( ? ), nhd. gefall m. ; mnd. geval m. n., mnl. geval n. ; ae. gefeall n. — Graff III,464. gi-val: nom. sg. Gl 2,605,56 ( M ). 729,63 ( oder acc. pl.? ); -ual: dass. 4,98,58 ( Sal. a 1 ). ge-wal: nom. sg. Gl 4,161,23 ( Sal. c; z. Schreibung -w- vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 166 ). das Sterben, Hinsterben; das Fallen von Soldaten : gival slahta [ quod et si aliqui imminentem videntes ] stragem ( Hs. s..ges, d. h. wohl strages, vgl. Steinm. ) [ filios suos ad urbem venundaturi abduxerant, Ruf., Hist. eccl.IX, 8,6 p. 823 ] Gl 2,605,56. gival slahta [ cum gen…