Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
gespei n.
gespei , n. sputus, irrisio, verbalsubst. zu speien, ahd. spîwan, spîan und spiuwan, spuere, prät. spêo, spêw, spêh, dazu speichila, speiuchulla, speihhaltra speichel, goth. speivan, dazu spai-skuldr speichel, altnord. spŷja, norw. spya speien, spea spotten, schwed. spy speien, spea verspotten, spe spott, spott speichel und gespött, mnl. speeckel sputum, speeck scurrilis Kilian, nhd. spyen spuere, vomere gemma ( Hagenau 1510) A 2 a . E 4 b , spuwen Kölner ausg. von 1495, speyen, spuchen voc. 1482 ee 4 b , speiben voc. inc. teut. dd 6 a , bei Dasypod. O 8 c und Maaler 379 b speüwen exspuere, ei…