DWB
ges·peer
gespeer , n. coll. zu speer, die speere: er hies gar bald bringen her rosz, schilt, harnisch und sein gespeer. Sigenot (1490) a 3 a Schorbac…
BMZ
gespëhe swv. das verstärkte spehe. rôten munt gespehen MS. 2,52. b. man künde niemer anderswâ sô manegen starken helt gespehen troj. s. 175.…
Lexer
gespe·hen
ge-spëhen swv. BMZ schauen, erblicken Ms. Troj. Pass.
Lexer
ge-spehte stn. BMZ coll. zu spaht lautes sprechen, geschwätz Ls. tôrlîcheʒ gespehte Ulr. Wh. ( cod. Mon. ) 110 a ;
Lexer
ge-spehten swv. ib. schwatzen Ls.
FWB
1. ›das Erbrechen; Erbrochenes, Auswurf‹.; 2. ›dummes, unnützes, unaufhörliches, (teils auch:) unverantwortliches Gerede, Geschwätz, Gefasel…
DWB
gespe·ich
gespeich , s. krötengespeich theil 5, 2421.
DWB
gespe·ichel
gespeichel , sputum, sputamen voc. inc. teut. i 4 a .
DWB
gespe·idig
gespeiig , gespeidig , adj. 1 1) dedax, loquax, verbosus, gespaydig voc. inc. teut. i 4 a , gespaibig var., gespaywig Hüpfuff voc. (1515) J …
Campe
ges·peie
Gespeie ,
Idiotikon
gespe·ien
gespeien Band 10, Spalte 24 gespeien 10,24
RhWB
gespe·ike
Ge-speike -aikə Siegld-Afholderb Sg. t. n.: en G. halen prahlen.
Campe
gespe·iler
Gespeiler ,
Campe
gespe·ise
Gespeise , des — s , o. Mz. s. Ge — 2. 2).
DWB
gespei·ung
gespeiung , f. spurcitia, gespyunge Dief. nov. gl. 346 b aus voc. von 1420.
DWB
gespei·vogel
gespeivogel , m. wie speivogel, spottvogel, spötter: gespaivogel Zimm. chron. 4, 28, 11.
DWB
gespei·werk
gespeiwerk , n. spottwerk, gespött: verspotteten, verlachten, vermupfften mich jhrer etliche, und trieben jr gespeuwerk aus mir. Thurneiszer…
LothWB
Ge-speiz [-špaits D. Si. –šputs Sbg. ] n. Gespeie, häufiges Spucken. — lux. 142. s. Speiz, speizen.
ElsWB
G e spektakel [Kpektàkl Hunaw. ] m. Lärm.
DWB
gespelde , s. gespilde 2.
MNWB
* gespēle , m. , f. , Freund, Freundin, Gespielin , Geliebte.
FindeB
gespëllet part.adj. SHort
KöblerAe
gespellian , sw. V. (2) nhd. sprechen, erzählen, verkünden ÜG.: lat. fabulari Gl Q.: Gl E.: s. ge-, spellian L.: Hall/Meritt 315b
DWB
gespende , n. , coll. zu spende ( s. d. ): mhd. sorge schûf dâ niht mir ir gespende. j. Titurel 2324, 3 ; gespend, die spende Schm. 2 2, 677…
DWB
gespen·dert
gespendert , generale de Lapi vocab. ( Bologna 1479) b 6 b .
LothWB
Ge-spendiers n. Ri. u. s. das Spendieren, zum besten Geben.
MNWB
ges·pene
gespên(e) , n. , Zwist, Spannung, gesp. unde irringe, gesp. unde twêdracht (mhd. gespœne ).
DWB
gespeng , s. DWB gespänge .
Lexer
ges·penge
ge-spenge stn. BMZ coll. zu spange, spangen, spangenwerk. crône, tassel unde ander rîch gespenge j.Tit. 4404. die frawen mügen gespenge vor …
DWB
gespen·gel
gespengel , n. subst. verb. zu spengeln, spängeln, schönthun: das gethu und gespängel. gartenlaube 23, 599 a .