Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
genaz st. n.
st. n., mhd. genez; aus mlat. genecium. — Graff IV,217.
gen-az: nom. sg. Beitr. (Halle) 86,392,16 (Wolf. Wiss. 50, 9. Jh.); -uz: dass. Gl 4,68,14 (Sal. a 1, 2 Hss., 12. Jh.); -oz: dass. 144,50 (Sal. c, 13. Jh.). ZfdA. 64,78 (12. Jh.); -iz: dass. Gl 3,700,3 (13. Jh.); -ez: dass. 241,2 (SH a 2, 2 Hss.). 276,39 (SH b). 301,46 (SH d). 4,68,14 (Sal. a 1, 11. Jh.); dat. sg. -]ze 2,352,26 (11. Jh.); -z: nom. sg. 4,239,8; ginuz: dass. 203,4 (11./12. Jh.).
Arbeits- u. Wohnraum der Frauen, lat. gynaeceum, mlat. geneceum, -ium: genezze [puella de] genitio [Lex Alam. LXXX] Gl 2,352,26. gina mulier. inde gyneceum id est genaz [zu Prisc., Inst. II,71, 9] Beitr. (Halle) 86,392,16, ähnl. ZfdA. 64,78. genez tunc geneceum Gl 3,276,39. 301,46. geniz cadim (d. i. gadam) gineceum 700,3. genez geneceum 3,241,2. 4,68,14. 144,50. 203,4. 239,8.