Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
genaz st. n.
genaz , genuz st. n. , mhd. genez; aus mlat. genecium. — Graff IV,217. gen-az: nom. sg. Beitr. (Halle) 86,392,16 ( Wolf. Wiss. 50, 9. Jh. ); -uz: dass. Gl 4,68,14 ( Sal. a 1, 2 Hss., 12. Jh. ); -oz: dass. 144,50 ( Sal. c, 13. Jh. ). ZfdA. 64,78 ( 12. Jh. ); -iz: dass. Gl 3,700,3 ( 13. Jh. ); -ez: dass. 241,2 ( SH a 2, 2 Hss. ). 276,39 ( SH b ). 301,46 ( SH d ). 4,68,14 ( Sal. a 1, 11. Jh. ); dat. sg. - ] ze 2,352,26 ( 11. Jh. ); -z: nom. sg. 4,239,8; ginuz: dass. 203,4 ( 11./12. Jh. ). Arbeits- u. Wohnraum der Frauen, lat. gynaeceum , mlat. geneceum, -ium: genezze [ puella de ] genitio [ Lex A…