Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
fundieren sw. V.
fundieren , sw. V.
- nhd.
- „fundieren“, gründen, gründen in, verankern, stiften (V.) (1)
- ÜG.:
- lat. fundari STheol
- Hw.:
- vgl. mnd. fundēren
- Q.:
- RqvI, EckhII (vor 1326), EvA, Tauler, Pilgerf, Schürebr (FB fundieren), Myst, STheol
- I.:
- Lw. afrz. fonder
- E.:
- s. afrz. fonder, V., gründen; s. lat. fundāre, V., mit einem Boden versehen (V.), gründen; vgl. lat. fundus, M., Grund, Boden; idg. *bʰudʰmen, *budʰmn̥, Sb., Boden, Pokorny 174
- W.:
- nhd. (ält.) fundieren, V., fundieren, gründen, DW 4, 542, DW2 9, 1263
- L.:
- Lexer 301c (fundieren), Hennig (fundieren), FB 447a (fundieren)