Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
fortuna st. F.
fortuna , st. F.
- Vw.:
- s. fortūne
Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
fortuna , st. F.
Lautwandel-Kette
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
Goethe-Wörterbuch
Fortuna Göttin des Glücks, im Anschluß an die röm Tradition als generöse aber zugl launenhafte Gaben-Spenderin sowie als…
Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +1 Parallelbeleg
Fortuna , bei den Griechen Tyche, in der alten Mythologie die Göttin des Glücks, besonders von den Römern häufig dargest…
Wander (Sprichwörter)
Fortuna Fortuna lässt sich melken von Dirnen (Huren), Buben, Schälken. – Eiselein, 177.
Mittellateinisches Wb.
fortuna , -ae f. script. fur-: MLW MLW MLW MLW l. 60. 61. 64. 65 . al . c. gen. explicativo : MLW p. 430, 29. 1 sors, ca…
Verweisungsnetz
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
9 Bildungen · 9 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen
Meyers
Fortunabücher , s. Hydrasystem .
LDWB1
fortunada [for·tu·nạ·da] f. (-des) Glückskind n., Glückspilz m.
MLW
* fortunalis , -e. 1 sorte determinatus, fortuitus – vom Schicksal bestimmt, zufällig : Albert. M. pol. 4,9 a p. 376 a ,26 ‘quae ... sit opt…
MLW
adv. * fortunaliter . fortunate – glücklich, durch glückliche Fügung : Gutolf. hist. p. 653,39 cui (regi Otacharo) omnia presentis seculi su…
Meyers
Fortunātae Insŭlae (lat.), alter Name der Kanarischen Inseln (s. d.).
LDWB1
fortunatamënter [for·tu·na·ta·mën·ter] adv. (por fortüna) zum Glück, gottlob.
Meyers
Fortunatempel , s. Los .
MLW
* fortunator , -oris m. ( retrograde a * defortunator) praedo – Räuber : Albert. Mil. chron. 86 Lodoico successit Conradus, nequissimus -r f…
Wander
Fortunatus 1. Jeder wollt gern Fortunatus Seckel vnnd Hütlin haben, das er hett, wass er wünscht vnnd were, wo er wolt. – Lehmann, 345, 53. …