Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
finstar Adj.
finstar , Adj.
- nhd.
- finster, dunkel, voll Finsternis seiend, von Finsternis erfüllt, schattig
- ne.
- dark (Adj.)
- ÜG.:
- lat. ater Gl, caecus Gl, intempestus Gl, nemorosus Gl, opacus Gl, profundus Gl, sordidus Gl, (tenebrae) Gl, O, tenebrosus Gl, N, T
- Hw.:
- vgl. anfrk. *finistar?, as. *finistar?
- Q.:
- Gl (Ende 8. Jh.), N, O, OT, T
- E.:
- s. germ. *þemstra-, *þemstraz, *þenstra-, *þenstraz, Adj., finster, dunkel; vgl. idg. *temə-, *tem-, Adj., dunkel, finster, Pokorny 1063
- W.:
- mhd. vinster, Adj., dunkel, finster
- nhd.
- finster, Adj., finster, DW 3, 1666
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 3, 882 (finstar), ChWdW8 128a (finstar), ChWdW9 299b (finstar), EWAhd 3, 261
- Son.:
- Tgl001 = Freisinger Cura-Glossen (München, Bayerische Staatsbibliothek Clm 6277), TrT05 = Regensburger Vitenglossar (München, Bayerische Staatsbibliothek Clm 14747)