Eintrag · Köbler As. Wörterbuch
fingar st. M. (a)
fingar , st. M. (a)
- nhd.
- Finger
- ne.
- finger (N.)
- ÜG.:
- lat. digitus H
- Hw.:
- vgl. ahd. fingar (st. M. (a))
- Q.:
- H (830)
- E.:
- germ. *fengra-, *fengraz, *fingra-, *fingraz, st. M. (a), Finger; germ. *fengru-, *fengruz, *fingru-, *fingruz, st. M. (u), Finger; s. idg. *penkᵘ̯tos, Num. Ord., fünfte, Pokorny 808; vgl. idg. *penkᵘ̯e, Num. Kard., fünf, Pokorny 808
- W.:
- mnd. finger, M., Finger; B.: H Instrum. Sg. fingru 3371 M C, Dat. Pl. fingrun 2041 M, fingron 32 C, 2041 C; Kont.: H fingron scriƀan 32
- L.:
- Seebold, Chronologisches Wörterbuch des deutschen Wortschatzes 2, 299a (fingar), Wortschatz der germanischen Spracheinheit, unter Mitw. v. Falk, H., gänzlich umgearb. v. Torp, A., 4. A., 1909, S. 228, Berr, S., An Etymological Glossary to the Old Saxon Heliand, 1971, S. 120
- Son.:
- Sievers, E., Heliand, 1878, S. 409, 20 (zu H 3371)